Open Letter: Over 100 Armenian organizations, prominent persons call for legal reforms to address LGBT community discrimination in Armenia

/for Armenian version - see Unzipped/

Press release (see full text of the Open letter with signatories - below press release)

Armenia: Armenian Organizations, Prominent Persons Call for Legal Reforms to Address LGBT Community Discrimination

Government Must Address Climate of Impunity, Intolerance, Inequality

(New York City, August 20, 2018) — Over 100 Armenian organizations and prominent individuals today issued a public letter to the Armenian government as well as Armenian political parties, international organizations and churches calling on them to condemn the recent attacks against Armenian LGBT activists and to promote legislative and policy changes to grant equality and end discrimination against LGBT persons in Armenia.

“The Armenian government urgently must address the policies, laws and social climate that foster intolerance and violence against the LGBT community of Armenia,” said writer Nancy Kricorian. “Without a clear plan for legislative reform and education, the Armenian government will have failed in its duty to protect the LGBT community from violence and discrimination and to grant them basic human rights guarantees.”

The letter to the government followed in the wake of the recent violent attack on nine people, among them LGBT activists, in the village of Shurnukh in the Syunik region of Armenia on 3 August. The attack reflects a disturbing and persistent pattern of hatred and discrimination against the Armenian LGBT community. Reportedly, the police launched an investigation, questioned the victims and detained several suspected attackers on 3 August, releasing them the next day, but apparently have not brought charges against anyone.

“It is particularly disturbing that at least one member of parliament, Gevorg Petrosyan, from the Tsarukyan Faction, called for the expulsion of LGBT persons from Armenia on his Facebook page,” said Sarkis Balkhian, human and refugee rights advocate in Yerevan. “While the statement of the Office of the Human Rights Defender was a welcome gesture, the condemnation was tame and insufficient.”

The law in Armenia fails to provide equal rights to LGBT persons in Armenia (see statement from Amnesty International). Armenian law does not prohibit discrimination against LGBT individuals in employment, housing, or social benefits, nor does it sanction as hate crimes attacks against LGBT persons.

The letter detailed its call to the Armenian government to:

· establish an agenda and timetable for legislative reform to grant LGBT persons in Armenia equality under the law;

· propose a plan to promote tolerance and respect throughout society for LGBT persons, including through the issuance of public statements and the establishment of a public education program;

· issue a statement condemning all attacks against LGBT persons and a commitment to investigating and punishing perpetrators and providing protection for LGBT persons.

It called on Armenian political parties to express their support for such a reform agenda and plan, and to issue their own condemnations of attacks against the LGBT community. It also called on international Armenian organizations, including Armenian churches of all denominations, to express their support for such a reform agenda and plan, and to issue their own condemnations of attacks against the LGBT community. Armenian voters and supporters of international organizations deserve to know where their parties and organizations stand on these issues.

“The new government of Armenia has brought hope for true reform to address issues of transparency, fairness, and equality and reforms in the LGBT arena should be part of this promise for a new age,” said Nancy Kricorian. “Outdated and false justifications based on ‘religion’, ‘culture’ and ‘values’ can no longer cover for hatred, violence and intolerance against Armenian LGBT persons.”


***
Open Letter to the Armenian Prime Minister, Minister of Interior, Minister of Justice, Minister of Diaspora, Armenian political parties, and global Armenian organizations

August 2018

The recent attack on nine people, among them LGBT activists, in the village of Shurnukh in the Syunik region of Armenia reflects a disturbing and persistent pattern of hatred and discrimination against the Armenian LGBT community.

Reportedly, the police have launched an investigation, questioned the victims and detained several suspected attackers on 3 August, releasing them the next day, but apparently have not brought charges against anyone. It is particularly disturbing that at least one member of parliament, Gevorg Petrosyan, from the Tsarukyan Faction, called for the expulsion of LGBT persons from Armenia on his Facebook page. While the statement of the Office of the Human Rights Defender was a welcome gesture, alone it is insufficient.

The Armenian government urgently must address the policies, laws and social and political climate that continue to foster intolerance and violence against the LGBT and other vulnerable communities of Armenia. Without a clear plan for legislative and policy reform and education, such attacks will continue and the Armenian government will have failed to protect the LGBT community from violence and discrimination.

The law in Armenia fails to provide equal rights to LGBT persons in Armenia (see statement from Amnesty International). Armenian law does not prohibit discrimination against LGBT individuals in employment, housing, or social benefits, nor does it sanction as hate crimes attacks against LGBT persons. The new government of Armenia has brought hope to many around the world that there will be true reform in the country to address issues of transparency, fairness, and equality. Reforms in the LGBT arena should be part of this promise for a new age. Outdated and false justifications based on “religion”, “culture” and “values” can no longer cover for hatred, violence and intolerance against Armenian LGBT persons.

We call on the Armenian government:

• to establish an agenda and timetable for legislative reform to grant LGBT persons in Armenia equality under the law;
• to propose a plan to promote tolerance and respect throughout society for LGBT persons, including through the issuance of public statements and the establishment of a public education program;
• to issue a statement condemning all attacks against LGBT persons and a commitment to investigating and punishing perpetrators and providing protection for LGBT persons.

We call on Armenian political parties to clearly express their support for such a reform agenda and plan, and to issue their own condemnations of attacks against the LGBT community. Every Armenian voter is entitled to know where each party stands on these issues.

We call on international Armenian organizations, including Armenian churches of all denominations, to clearly express their support for such a reform agenda and plan, and to issue their own condemnations of attacks against the LGBT community. Every Armenian around the world who supports these organizations deserves to know where they stand on these issues.

Signatories:

Organizations:

Armenian Progressive Youth NGO (Armenia)

Association Hyestart (Switzerland)

Charjoum (France)

Collectif de Soutien aux Militants Arméniens Jugés à Paris (France)

GALAS (Gay and Lesbian Armenian Society) (U.S.)

Nor Zartonk (Turkey)

PINK Armenia (Armenia)

Women’s Resource Center (Armenia)

Women’s Support Center (Armenia)

Individuals:

Lena Adishian; Nancy Agabian; Liana Aghajanian; Lara Aharonian; Areg Anjargolyan; Michelle Andonian; Michael Aram; Nora Armani; Sophia Armen; Mika Artyan; Sevag Arzoumanian; Sebouh Aslanian; Anna Astvatsaturian-Turcotte; Dr. Arlene Voski Avakian; Sona Avakian; Manuk Avedikyan; Leslie Ayvazian; Dr. Art Babayants; Miganouche Lucy Baghramian; Sarkis Balkhian; David Barsamian; Anthony J. Barsamian; Nanore Barsoumian; Houri Berberian; Vahe Berberian; Paul Boghossian, FAAAS; Eric Bogosian; Chris Bohjalian; Haig Boyadjian; Deanne Cachoian-Schanz; Hovig Cancioglu; Talar Chahinian; Patricia Constantinian; Sylvia Dakessian; Tad Demir; Andrew Demirjian; Adrineh Der-Boghossian; Silvina Der Meguerditchian; Ani Eblighatian; Lerna Ekmekcioglu; Dahlia Elsayed; Ayda Erbal; Shant Fabricatorian; Linda Ganjian; Lenna Garibian; Houry Geudelekian; Yeriche Gorizian; Rachel Goshgarian; Viken Gueyikian; Dr. Kaiane Habeshian; Maral Habeshian; Avedis Hadjian; Nonny Hogrogian; Mamikon Hovsepyan; Rafi Hovsepyan; Tamar Hovsepian; Arminé Iknadossian; Asthghik Iknatian, MS, CRC, LCPC; Dr. Armine Ishkanian; Rupen Janbazian; Audrey Kalajian; Makrouhi Kalayjian; Ani Kasparian; Nina Katchadourian; Olivia Katrandjian; Nora Kayserian; Nishan Kazazian, AIA; Alice A. Kelikian; Shushan Kerovpyan; Virginia Pattie Kerovpyan; Vivan Kessedjian; Amy L. Keyishian; Harry Keyishian; Michelle Khazaryan; Kyle Khandikian; David Kherdian; Anna Spano Kirkorian; Taline Kochayan; H. Lola Koundakjian; Nancy Kricorian; Susan Kricorian; Anaid Krikorian; Stephanie Kundakjian; Marc Mamigonian; Shahe Mankerian; Christina Maranci; Elodie Mariani; Jeannie Markarian; Armen Marsoobian; Alina Martiros; Maro Matosian; Anna Mehrabyan; Markar Melkonian; Astghik Melkonyan; Sonia Merian; Ara H. Merjian; Takouhie Mgrditchian; Oksana Mirzoyan; Tro Momajian; Mark A. Momjian, Esqu.; Rachel O. Nadjarian; Carolann S. Najarian, MD; Arthur Nersesian; Marc Nichanian; FIlor Nighoghosian; Aline Ohanesian; Dr. Janice Dzovinar Okoomian; Norayr Olgar; Sevana Panosian; Hrag Papazian; Susan Pattie; Natalie Samarjian; Karineh Samkian; Caroline Saradjian; Alex Sardar; Nelli Sargsyan; Aram Saroyan; Judith Saryan; Audrey Selian; Elyse Semerdjian; Anna Shahnazaryan; Lori A. Sinanian; Thomas Stepanian; Vahe Tachjian; Anoush F. Terjanian; Dr. Anita Toutikian; Scout Tufankjian; Anahid Ugurlayan; Hrag Vartanian; Dr. Nicole Vartanian; Armen Voskeridjian, MD; Chaghig Minassian Walker; Raffi Joe Wartanian; Sarah Leah Whitson; Anahid Yahjian; Laura Yardumian; Grigor Yeritsyan; Michael Zadoorian; Laura Zarougian; Lena Zinner, UCSD ‘18

IDAHOT in Armenia (part 1): PINK Armenia and activists join voices against homophobia and transphobia

For me, tweet of the day was by @nkayserian:

Everyday should be International Day Against Homophobia and Transphobia. #IDAHOT #LoveIsLove

Ahead of the International Day against Homophobia and Transphobia (IDAHOT), PINK Armenia published this brief handbook (in Armenian): "what is homophobia, why it's dangerous & how to stop it".

Precise, right to the point. Good job, PINK.
***
Dozens of activists participated in “I am against homophobia” online video campaign. You may see example below (+ here), and all the videos here.


***
On the occasion of IDAHOT, PINK Armenia issued an open letter to Armenia president, speaker of the parliament, PM, ombudsman, minister of justice expressing concerns re prevalent homophobia in Armenia and calling for actions to ensure constitutional rights of all citizens.

Below is English summary of the statement (for Armenian original - see here and in comments section):

May 17 is the International Day against Homophobia and Transphobia. It is celebrated every year on May 17 in more than 100 countries in order to raise issues about violations of LGBT human rights. The day is symbolic because of the fact that on May 17, 1990 World Healthcare Organization removed homosexuality as a mental disorder.

“Public Information and Need of Knowledge” NGO expresses its concern regarding vivid expressions of homophobia towards LGBT (lesbian, gay, bisexual and transgender) people living in Armenia, which became basis of human rights violations of LGBT people, hate crimes and an atmosphere of impunity. In Armenia, one can find human rights violations of LGBT people in every sphere of life – in the family, armed forces, law enforcement bodies, institutions of medical care and education, mass media, the workplace, public and social spaces, church etc. Almost every space within our public is a site of possible discrimination and abuse for LGBT people.

72.1% of the public has a negative attitude toward LGBT people in Armenia (survey). A big number of homophobia in the society, calls of state officials that spread hatred and intolerance and justification of crimes against LGBT people by them created a climate of impunity in the country, as well continuously contribute to the growth of crimes against LGBT people, which endanger the realization of democratic processes, violate human and civil rights and freedoms set in the RA Constitution.

The impunity, state sponsored intolerance and discrimination, extreme and denying illegal practices, in fact, disrupt the society, endanger the public order, national security, and discredit Armenia’s international reputation. According to RA Constitution, Article 3, the human being, his/her dignity and the fundamental human rights and freedoms are an ultimate value. The state shall ensure the protection of fundamental human and civil rights in conformity with the principles and norms of the international law. The state shall be limited by fundamental human and civil rights as a directly applicable right.

With this statement, once again, we want to express our strong concern and disappointment that fundamental rights and freedoms of LGBT people, a part of society, are not respected and ensured in the Republic of Armenia. Moreover, “favorable conditions” are created by the state level for violations of the rights of LGBT people, promotion of violence and committing offenses. We ask and require from the authorities of RA to carry out their duties and obligations assumed by the RA Constitution and laws, as well as to undertake concrete actions to ensure the realization of rights and fundamental freedoms of LGBT people living in Armenia enshrined in the Constitution, to prevent any abuse towards LGBT persons, as well as the propaganda, call or encouragement of such abuses.

In the Republic of Armenia, as in a social and legal state, RA Constitutional Order must be approved for the sake of freedom of our society and nation, dignity and multicultural development
***
IDAHOT in Armenia (part 2): cake against homophobia

Orange Armenia re-states company’s policy against homophobia... by allowing for homophobic short story to remain shortlisted... with a “disclaimer”

Here we are. Orange Armenia responded to our open letter (English version - reposted in comments section below).

They said their book prize contest is not aimed at propaganda but promotion of reading. “Reading”? Really? What they actually promoted was Facebook ‘likes’ contest and - even if unwittingly - homophobia.

Here is a disclaimer that (following our Open Letter) Orange Armenia posted towards the end of their website page introducing that homophobic short story:

Ծանոթություն. այս ստեղծագործությունը պարունակում է մտքեր, որոնք կարող են դիտարկվել որպես ատելության խոսքեր հասարակության տարբեր խմբերի` այդ թվում նույնասեռականների նկատմամբ:

Ցանկանում ենք հաստատել, որ Orange Արմենիան, լինելով պատասխանատու ընկերություն և կրելով Orange-ի ու Ֆրանս Տելեկոմի արժեքները, չունի տարբերակված վերաբերմունք մարդանց որևէ խմբի նկատմամբ` լինի կրոնական, սեռային, ռասայական, սեռական կողմնորոշման կամ ազգային բնույթի: Ստեղծագործությունների հեղինակների և կերպարների արտահայտած կարծիքը կարող է չհամընկնել Orange-ի կարծիքի և քաղաքականության հետ:

It’s good that they followed our call and re-stated their company’s policy re equality and no discrimination, including based on sexual orientation. I am glad that when asked, this is how they put it in wording. Unfortunately though, what they declare doesn't quite match with what they actually do.

In an Open Letter we asked Orange: “Would it be permissible, perhaps, for a story to be included in the contest that spread the same message of hate towards, for example, Jewish people or people of a different skin color or any number of other marginalized communities?.” [Արդյոք թույլատրելի՞ կլիներ, որ մրցույթում ներառված լիներ մի պատմվածք, որը նույն ատելությունը կտարածեր, օրինակ, հրեաների կամ մաշկի այլ գույն ունեցող մարդկանց կամ այլ անհատների նկատմամբ:] Orange conveniently skipped this part and didn’t reflect it in their reply.

They said they do not want to do ‘censorship’. Read the above paragraph again.

Now that we know that Orange Armenia doesn’t do ‘censorship’ and promotes whatever the so called “professional jury” chooses for them... Why not promote neo-nazi stories for next year’s book prize? Or perhaps, Anders Breivik-like diaries? Or... shortlist a novel that justifies genocide? Free speech. No censorship. Could be a subject of very ‘stimulating’ and ‘challenging’ public discussions. Could even ‘promote reading’. Слабо?

At least they won’t need an open letter next year. Disclaimer will conveniently come by default. Yes, disclaimer is good and necessary at times but cannot serve as an excuse for companies to promote (in this case) homophobic literature, even if unwittingly.

Finally, to repeat my point: And I will not be buying into the argument that the shortlist was decided by “professional” jury. It was Orange who should have set up a clear criteria re selection process (without interfering into deciding their literary merit), i.e. it should have been unacceptable under any circumstances to select racist, homophobic etc works.

...because hate kills.

Thumbs down, Orange Armenia.

My commentary for Aravot daily re Open Letter to Orange Armenia (AM)

Published today in Aravot daily (AM) - includes my commentary and comments from the head of PINK Armenia. I'd like to thank the author Eva Hakobyan and Aravot daily for presenting this issue in such an intelligent manner.
***

ՈՉ ՄԻ ԼՈՒՄԱ՝ ՀՈՄՈՖՈԲԻԱ ՏԱՐԱԾՈՂՆԵՐԻՆ

Լավագույն պատմվածքներից մեկը վիրավորել է ԼԳԲՏ-ին

Օրերս «Հանրային տեղեկատվություն եւ գիտելիքի կարիք» հ/կ-ն, «Unzipped: Gay Armenia» բլոգի հեղինակ Միկա Աթայանը, «Կանանց ռեսուրսային կենտրոնը», «Սեռական բռնության ճգնաժամային կենտրոնը», «Նոր սերունդ» հ/կ-ն, «Երաշխիք քաղաքացիական հասարակության կենտրոն» հ/կ-ն, «Համաշխարհային անկախ երիտասարդական միություն» հ/կ-ն, «Հասարակություն առանց բռնության» հ/կ-ն, «Թուֆենկյան հիմնադրամի կանանց աջակցման կենտրոնը» եւ այլք իրենց մտահոգությունն են հայտնել ու նամակ գրել «Orange գրքի մրցանակ 2011»-ի նախաձեռնող՝ «Օրանժ» ընկերությանը՝ մրցույթին ներկայացված աշխատություններից մեկի վերաբերյալ:

Ըստ նրանց՝ «Orange գրքի մրցանակ 2011»-ի ընթացքում, ինչպես «Օրանժն» է նշում իր պաշտոնական կայքէջում (http://orangearmenia.am/book-prize/), մրցույթին ներկայացվել է 130 ստեղծագործություն, որից 79-ը՝ պատմվածք ժանրում: Ժյուրին, «Օրանժի» նկարագրության համաձայն, այդ աշխատություններից ընտրել է 11-ը, որոնցից մեկը՝ Պարույր Սանթրոսյանի «Մահապատժից ժամեր առաջ» ստեղծագործությունը, պարունակում է ատելություն նույնասեռականների նկատմամբ: Հեղինակը մասնավորապես իր աշխատության մեջ բողոքում է նրանից, որ ՀՀ-ն երաշխավորում է հավասարություն բոլոր անձանց նկատմամբ՝ ներառյալ նույնասեռականները, նաեւ նշում, որ նույնասեռականների մասին եթե խոսի, ապա ստիպված կլինի հայհոյանքներով խոսել:

Նամակի տակ ստորագրողները շեշտում են, որ «Օրանժը» Հայաստանում գործող այն բարձր համբավ ունեցող կազմակերպություններից է, որը գիտակցում է, որ ունի CSR (Corporate Social Responsibility) կամ հասարակության նկատմամբ պատասխանատվություն եւ միշտ էլ փորձում է բարձր պահել իր վարկանիշը համահայկական եւ միջազգային մակարդակով, ինչը որ նաեւ փորձում է անել «Ֆրանս Տելեկոմը» տեղական, ազգային եւ միջազգային հարթակներում: «Օրանժի» միջոցով սոցիալական խոցելի խմբերի ու փոքրամասնությունների նկատմամբ անբարյացակամ վերաբերմունք արտահայտելը, կարծում ենք, նախ եւ առաջ վնասակար է հենց «Օրանժի» համար. բացի նրանից, որ վերջինը կարող է կորցնել իր հաճախորդներից շատերի վստահությունը եւ վնաս կրել PR (Public Relations) մակարդակում, սա նաեւ վտանգավոր է ընկերության ԼԳԲՏ (լեսբուհի, գեյ, բիսեքսուալ, տրանսգենդեր) հաճախորդների եւ աշխատակիցների համար, որովհետեւ տվյալ աշխատության հեղինակն անպատվում է ԼԳԲՏ անձանց եւ ոտնահարում նրանց արժանապատվությունը: «Օրանժը» արժեւորում է բազմազանությունը եւ հավասար հնարավորությունների տրամադրումը՝ պայքարելով ցանկացած տեսակի խտրականության դեմ: Անհասկանալի է, թե ինչպես է «Օրանժի» հայաստանյան մասնաճյուղը թույլ տվել, որ մրցույթին ընտրվի մի պատմվածք, որը տարածում է ատելություն՝ նույնասեռականների նկատմամբ: Արդյոք թույլատրելի՞ կլիներ, որ մրցույթում ներառված լիներ մի պատմվածք, որը ատելություն տարածեր, օրինակ, հրեաների կամ մաշկի այլ գույն ունեցող մարդկանց, կամ էլ այլ անհատների նկատմամբ»,- ասված է նամակում:

Հոմոֆոբիայի դեմ պայքարողները՝ «Օրանժին» առաջարկում են հանդես գալ համապատասխան հայտարարությամբ եւ գործողություններով, որոնց շնորհիվ նա կվերահաստատի իր անաչառ եւ անկողմնակալ մոտեցումը իր ԼԳԲՏ հաճախորդների (նաեւ հնարավոր ԼԳԲՏ հաճախորդների, որոնց նա կարող է կորցնել հոմոֆոբիայի պատճառով) եւ սոցիալական խմբերի նկատմամբ՝ հետեւելով «Օրանժի» միջազգային քաղաքականությանը եւ սատարելով ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ դրույթը, որը հավասարություն է երաշխավորում բոլորի նկատմամբ՝ անկախ անձնական կամ սոցիալական բնույթի հանգամանքներից (տվյալ դեպքում՝ անկախ անհատի սեռական կողմնորոշումից): Մասնավորապես առաջարկվում է մրցույթից հեռացնել վերոնշյալ աշխատությունը:

Կատարվածի վերաբերյալ «Առավոտը» զրուցեց «Unzipped: Gay Armenia» բլոգի հեղինակ Միկա Աթայանի հետ: Նրա խոսքերով. «Նպատակ չունեմ քննարկելու ներկայացված աշխատանքների գրական արժեքը, ինձ համար կարեւոր չէ, թե որ պատմվածքը կհաղթի, չնայած ես ունեմ իմ նախընտրած ստեղծագործությունները: Սակայն անընդունելի եմ համարում սեռական կողմնորոշման հիման վրա ատելություն սերմանող պատմվածքի ներգրավումը «Օրանժի» նման հեղինակավոր կազմակերպության կողմից կազմակերպված գրական մրցույթում: Ատելություն սերմանելը՝ տվյալ պատմվածքի դեպքում նույնասեռականների նկատմամբ, բացարձակապես կապ չունի խոսքի կամ ստեղծագործական ազատության հետ: Այլապես ռասիզմը, ազգային պատկանելության հիման վրա խտրականությունը եւ նման այլ դրսեւորումներ կշարունակեին խրախուսվել քաղաքակիրթ կազմակերպությունների կողմից: Նույն հարթության վրա է հոմոֆոբիան:
«Օրանժի» նման հեղինակավոր կազմակերպությունները սոցիալական պատասխանատվություն ունեն իրենց աշխատողների եւ հաճախորդների հանդեպ: Նման պատմվածքի գովազդը՝ օգտագործելով «Օրանժի» անունը եւ հնարավորությունները, անընդունելի է ցանկացած պարագայում, ես հուսով եմ՝ «Օրանժը» կուղղի իր սխալը, ինչպես նաեւ միջոցներ կձեռնարկի հետագայում նման տհաճ միջադեպերից խուսափելու համար»:

«Հանրային տեղեկատվություն եւ գիտելիքի կարիք» հ/կ-ի ղեկավար Մամիկոն Հովսեփյանն էլ մեզ հետ զրույցում նշեց, որ իրենց անհանգստացրել է այն փաստը, որ «Օրանժը» մրցույթին մասնակցելու համար ընդգրկել է հոմոֆոբ ստեղծագործություն՝ «հասկանում եմ, որ դա միայն «Օրանժի» ընտրությունը չէր, այլ մրցույթն անցկացնող հ/կ-ի ու ժյուրիի անդամների, ովքեր փաստորեն կողմ են հոմոֆոբիային, բայց ամեն դեպքում «Օրանժը» չէր կարող աջակցել այդ գաղափարին: Հուսով ենք, որ «Օրանժի» ղեկավարությունը շատ ավելի գիտակից կգտնվի ու կհասկանա բոլոր ստորագրողներիս անհանգստությունը ու արագ կուղղի իր թերությունը: Ես իմ հեռախոսի «Օրանժ» քարտն այլեւս չեմ լիցքավորում, քանի որ չեմ ուզում ինձնից գոնե մեկ լումա գնա հոմոֆոբիա տարածողներին, ինտերնետի մոդեմը եւս մի կողմ եմ դրել, նույնը խորհուրդ եմ տվել անել իմ ընկերներին: Իմ նպատակն է ոչ թե ընդդիմանալ, այլ կանխել նման դեպքերը: Ամեն դեպքում, հուսով եմ, «Օրանժը» չի հիասթափեցնի մեզ»:

ԵՎԱ ՀԱԿՈԲՅԱՆ
***
Read also:

Open letter to Orange Armenia re: homophobic short story shortlisted for their annual book prize

#Fail: Homophobe writer shortlisted for Orange Armenia book prize 2011

Open letter to Orange Armenia re: homophobic short story shortlisted for their annual book prize

For more background info, read: #Fail: Homophobe writer shortlisted for Orange Armenia book prize 2011
***

Հարգելի Օրանժ,

Ցանկանում ենք մեր մտահոգությունը հայտնել «Orange գրքի մրցանակ» մրցույթի աշխատություններից մեկի վերաբերյալ:

«Orange գրքի մրցանակ 2011»-ի ընթացքում, ինչպես Օրանժն է նշում իր պաշտոնական կայքէջում (http://orangearmenia.am/book-prize/), մրցույթին ներկայացվել է 130 ստեղծագործություն, որոնցից 79-ը` պատմվածք ժանրում: «Պրոֆեսիոնալ» ընթերցողներից կազմված ժյուրին, Օրանժի նկարագրության համաձայն, այդ հարյուր երեսուն աշխատություններից ընտրել է 11 աշխատություն, որոնցից մեկը` Պարույր Սանթրոսյանի «Մահապատժից ժամեր առաջ» ստեղծագործությունը, պարունակում է ատելություն նույնասեռականների նկատմամբ: Հեղինակը մասնավորապես իր աշխատության մեջ բողոքում է նրանից, որ Հայաստանի Հանրապետությունը երաշխավորում է հավասարություն բոլոր անձանց նկատմամբ` ներառյալ նույնասեռականները, նաև նշում, որ նույնասեռականների մասին եթե խոսի, ապա ստիպված կլինի հայհոյանքներով խոսել:

Մեր մտահոգությունն ենք հայտնում առ վերոշարադրյալ հանգամանքը. Օրանժը Հայաստանում գործող այն բարձր համբավ ունեցող կազմակերպություններից է, որը գիտակցում է, որ ունի CSR (Corporate Social Responsibility) կամ հասարակության նկատմամբ պատասխանատվություն և միշտ էլ փորձում է բարձր պահել իր վարկանիշը համահայկական և միջազգային մակարդակով, ինչը որ նաև փորձում է անել «Ֆրանս Տելեկոմը» տեղական, ազգային և միջազգային հարթակներում: Օրանժի միջոցով սոցիալական խոցելի խմբերի ու փոքրամասնությունների նկատմամբ անբարյացակամ վերաբերմունք արտահայտելը, կարծում ենք, նախ և առաջ վնասակար է հենց Օրանժի համար. բացի նրանից, որ Օրանժը կարող է կորցնել իր հաճախորդներից շատերի վստահությունը և վնաս կրել PR (Public Relations) մակարդակում, սա նաև վտանգավոր է Օրանժի ԼԳԲՏ (Լեսբուհի, գեյ, բիսեքսուալ, տրանսգենդեր) հաճախորդների և աշխատակիցների համար, որովհետև տվյալ աշխատության հեղինակն անպատվում է ԼԳԲՏ անձանց և ոտնահարում նրանց արժանապատվությունը: Ինչպես Օրանժն է նշում (http://www.orange.com/en_EN/responsibility/quality/index.jsp), Օրանժը կարևորում է իր հաճախորդներից յուրաքանչյուրին թափանցիկություն, որակ և անվտանգություն տրամադրելու նշանակալից գործընթացը և նպատակը: Օրանժը նաև արժևորում է բազմազանությունը և հավասար հնարավորությունների տրամադրումը` պայքարելով ցանկացած տեսակի խտրականության դեմ (http://orange.com/en_EN/responsibility/employees/index.jsp):

Անհասկանալի է, թե ինչպես է Օրանժի հայաստանյան մասնաճյուղը թույլ տվել, որ մրցույթին մասնակցի և «պրոֆեսիոնալ» ընթերցողների ժյուրիի կողմից 79 պատմվածքից ընտրվի մի պատմվածք, որ տարածում է ատելություն խոցելի սոցիալական խմբերից մեկի` նույնասեռականների նկատմամբ: Արդյոք թույլատրելի՞ կլիներ, որ մրցույթում ներառված լիներ մի պատմվածք, որը նույն ատելությունը կտարածեր, օրինակ, հրեաների կամ մաշկի այլ գույն ունեցող մարդկանց կամ այլ անհատների նկատմամբ:

Հաշվի առնելով վերոշարադրյալը, Օրանժին առաջարկում ենք հանդես գալ համապատասխան հայտարարությամբ և գործողություններով, որոնց շնորհիվ Օրանժը կվերահաստատի իր անաչառ և անկողմնակալ մոտեցումն իր ԼԳԲՏ հաճախորդների (նաև հնարավոր ԼԳԲՏ հաճախորդների, որոնց նա կարող է կորցնել հոմոֆոբիայի պատճառով) և սոցիալական խմբերի նկատմամբ` հետևելով Օրանժի միջազգային քաղաքականությանը և սատարելով ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ դրույթը, որը հավասարություն է երաշխավորում բոլորի նկատմամբ` անկախ անձնական կամ սոցիալական բնույթի հանգամանքներից (տվյալ դեպքում` անկախ անհատի սեռական կողմնորոշումից): Մասնավորապես առաջարկում ենք մրցույթից հեռացնել վերոնշյալ աշխատությունը:

Անհամբեր սպասում ենք Ձեր արձագանքին:

Հարգանքներով,

«Հանրային տեղեկատվություն և գիտելիքի կարիք» ՀԿ
Միկա, «Unzipped: Gay Armenia» բլոգի հեղինակ
«Կանանց Ռեսուրսային Կենտրոն»
Սեռական Բռնության Ճգնաժամային Կենտրոն
«Նոր Սերունդ» ՀԿ
«Երաշխիք» Քաղաքացիական Հասարակության Կենտրոն ՀԿ
«Համաշխարհային անկախ երիտասարդական միավորում» ՀԿ
«Հասարակություն առանց բռնության» ՀԿ
Հայկուհի Մարգարյան
Համո Սարգսյան
Նարեկ Հարությունյան
Աննա Գրիգորյան
Արմեն Օհանյան
Թուֆենկյան հիմնադրամի Կանանց աջակցման կենտրոն
Դիանա Մուրադովա
«Կովկասյան երիտասարդ մասնագետներ»
Ginosi.com ՍՊԸ
***

Dear Orange Armenia,

We wish to express our concern with one of the entries of the Orange Book Prize.

For the 2011 Orange Book Prize, as noted on Orange Armenia's official website, 130 creative works were submitted to the contest, 79 of which were in the short story category. The jury of "professional readers," according to Orange Armenia's description, selected 11 out of the 130 entries submitted, one of which — Paruyr Santrosyan's "Hours Before [Being Given] the Death Penalty" — contains hatred toward homosexual people. The author in his work, in particular, complains that the Republic of Armenia guarantees equality for all, including homosexual people, adding that if he were talk about homosexual people, he would be forced to do so using profanities.

We would like to express our concern to the aforementioned. Orange Armenia is one of those reputable companies in Armenia that embraces Corporate Social Responsibility (CSR), acknowledging that it has a responsibility to the public, and always tries to uphold its reputation at the pan-Armenian and international level, which France Telecom also attempts to do on local, national and international platforms. Expressing a malevolent attitude toward marginalized groups and minorities through Orange Armenia, we believe, is first and foremost detrimental to the company itself. Apart from the fact that Orange Armenia might lose the trust of many of its customers and sustain losses on a PR level, this is also dangerous for Orange Armenia's LGBT customers and employees, because the author of this work affronts LGBT people and tramples their dignity. According to its website, France Telecom–Orange is "committed to ensuring transparency, quality and security for all its customers," while promoting diversity and equal opportunity for its employees: "France Telecom-Orange has a duty to set an example by promoting equal opportunity and combating all forms of discrimination."

It is incomprehensible how Orange Armenia allowed a story to participate in the contest and to be selected out of 79 entries in this category by a jury of "professional readers" which spreads hate toward a marginalized group — in this case, homosexual people. Would it be permissible, perhaps, for a story to be included in the contest that spread the same message of hate towards, for example, Jewish people or people of a different skin color or any number of other marginalized communities?

Considering the aforementioned, we would like to suggest that Orange Armenia issue a statement reaffirming its unbiased and impartial approach toward its LGBT customers (also potential LGBT customers, which it might lose due to homophobia) and toward marginalized groups, in line with the company's own policies and Article 14.1 of Armenia's Constitution which guarantees equality for all, irrespective of personal or social circumstances (in this case, irrespective of an individual's sexual orientation). In particular, we ask that the aforementioned short story entry be removed from the competition.

We look forward to receiving your response.

Respectfully Yours,

Public Information and Need of Knowledge NGO (PINK Armenia)
Mika, author of the blog "Unzipped: Gay Armenia"
Women's Resource Center of Armenia
Sexual Assault Crisis Center, Yerevan
New Generation NGO
Guarantee Center for Civil Society NGO
World Independent Youth Union NGO
Society Without Violence NGO
Haykuhi Margaryan
Hamo Sargsyan
Narek Harutyunyan
Anna Grigorian
Armen Ohanyan
Tufenkian Foundation Women's Support Center
Diana Muradova
"Young Professionals Caucasus"
Ginosi.com LLC
____
originally published here

Open letter by Homosexual Students of Universities in Iran to the international community

Via comment left on my previous post, below is an Open letter by Homosexual Students of Universities in Iran to the international community.


Distress and Despair in the Streets of Iran today:

Open letter By the Network of Homosexual University Students of Iran

To The International Community

The painful incidents of the past few days reached their peak today. On Saturday June 20, the Islamic regime carried its violations of human rights of the past 30 years even further. The People’s desire to choose their government peacefully in a fair election was frustrated by the Regime and the Supreme Leader with deception and imposition of force. This led to a silent protest after the election results shocked the whole country. In the streets of Tehran, miles and miles of tolerant, calm, and resolved masses, about 3 million strong, confronted the rigged election. This peaceful yet determined protest was met with brutal force by the regime’s strongmen, shooting from rooftops and windows.

What the People of Iran want is democracy and free elections even if these are secured within the framework of an Islamic Republic. But apparently, an Islamic Republic is unlikely to give way to democracy. Reports of the dead and wounded in last week’s attacks on civilians vary, but facts are available through eyewitness accounts, images captured on cell phones and cameras, and messages typed online. Most significant is not our numbers, but the fact that we are being shot down in the streets in front of everyone, or being cut open in the detention centers where the protesters are being taken. Video clips and photos displaying killing and wounding, slitting of throats or tearing of bodies require no captions.

Strongmen and military forces are attacking civilians, using all sorts of weapons from boiling water to bullets. The basij, plain-cloths cultural police recruited to enforce religious morality, are now attacking people in their homes at night.

The People are still calm and determined; they have vowed to take back their stolen votes and to stop the government’s fraud with their bodies. Since the Supreme Leader announced the election results a ‌definitive victory this Friday and ordered the People off the streets, the demonstrations have been perceived as open war on the legitimacy of the Regime itself. Tehran was a bloodbath today. Other large cities report assaults and military attacks on civilians; there are many fatalities.

In the hands of the Government today, the citizenry’ lives are as subjected to horrible violence, as is their hope for democracy and a just society. Following the Islamic Regime’s crackdown on university dormitories on the first three nights, five student activists, Mobian Ehterami, Kasra Sharafi, Kambiz Sho’a’ee, Fatemeh Baratee, and Mohsen Eemani were killed. The rest of the students murdered and wounded have not yet been named. By now, all outside Iran have had a chance to see images of the People’s silent screams and the torn and bleeding bodies of the same protestors. Those who were arrested or kidnapped and released wrote accounts of the horrors they experienced. Still we fear the grave reality is not yet understood by outsiders. We know that our realities can sound like passages from an Eastern tale. For this reason, queer students in Iran feel compelled to tell of these tragic measures to the world and to stand witness. As we mourn the loss of innocent protesters and worry about the fate and whereabouts of those who have been arrested and not yet released, we are proud of the patient, determined long lines of people displaying the most amazing face of a society which remains refined in the presence of utterly brutal circumstances. We are united in this and we are one voice demanding democracy. Those of us who are alive today live by chance. This calm and refined crowed is devastated and distressed today. We live in fear and we anticipate the worst.

If Ahmadinejad backed by the Supreme Leader managed a coup against the elected president of Iran Mir Hosein Musavi, and seeks to divert the course of democracy, our hope and our goal is to not allow this to happen. Now that the Assembly of Guardians has turned down the People’s demand for new elections, the fear is that if the protests are crushed, the regime will oppress individual freedoms and civil rights much more harshly than before. The Islamic Regime of Iran, with its history of human rights violations, suppression of minorities and targeting of homosexuality by threat of execution, has chosen to repress democratic aspirations and demolish civil institutions in order to further its control of People’s lives in a widespread, veiled brutality. This will culminate in the wounding of Iranian society as whole and from there it will compromise human rights symbols around the world.

The Homosexual community of Iran has been living under harsh conditions of harassment and fear. We identify with the pain the People endured this last week; those who fought back tears and kept calm under attacks and assaults in which silence was the most effective or only shield. These days, the Government is dismissing demands for justice, opening fire on people, and calling them “less then dust,” “dirt,” “dirty” and “fags,” eliciting years of dual oppression in the mind of homosexual community. Iranian queers have been struggling with the merciless oppressive Regime for years; we know very well what it means to endure cruelty. In recent days, the Islamic Regime has been treating people in the same way it has treated the queer community over the past three decades. It is with this understanding in mind and with a hope for a fair and free future based on equality that we fight side by side, hand in hand against the dictator. We urge the international LGBT community to hear our voice and hear the People of Iran in their demand for new elections. We ask the international LGBT community to assist us in alerting the world of the cruelties and the killings taking place in Iran during these days. We fear that in the days to come, if the dictator wins, a generation -- our generation -- will simply be eliminated.

These days, the queer movement of Iran is alongside the people’s movement. We are certain that the death of democracy in Iran will sooner or later mean the death of all humanity. We are certain that in the denial of civil and individual rights – as Ahamdinejad did in his first speech after his second round of his appointment to power, calling all protesters “thieves,” “ruffians”, and “fags” – all hopes for a civil society will be wiped out. Yet we live with the hope of rescuing Iran from the spread of fascism. On the fourth day of the Silent Resistance, one protester held a placard pronouncing: I’m not afraid of death, my fear is of life ... three days has passed already. Equality, social justice, respect for different ethnicities, religions, languages, and sexual minorities are indeed possible, if people are not denied their rights within the framework of democracy.

We ask the international community, the international LGBT community, and human rights organizations or the world to be watchful of the atrocities in the streets of Iran today, to respect the Iranian people’s vote and their wish to live in a democratic society, and to refuse to recognise Ahmadinejad as Iran’s elected president until a new election is held in the presence of UN monitors. We ask the UN to dispatch peacekeepers to safeguard the People’s lives.

We ask the international community to stand by us and to urge governments to respect the Iranian People and their vote, to refuse to recognise Ahmadinejad as Iran’s president until we have the opportunity to elect our president with our own votes. What we want is a new election. The People are resolved to take back their vote. For the people of Iran, particularly for the queer community and all other minorities, this is the only possible way forward.

Today the Iranian People are relying on their own capacity to resist and assert their quest for justice. This will not happen without the support of the international community.

Praised be the day when Iran is responsive and responsible for all its children and citizens.

In the name of freedom and social justice,

Homosexual Students of Universities in Iran

June 20, 2009

Open Letter Against Intolerance sent to Armenia's human rights Ombudsman (2 February 2009)

Open Letter Against Intolerance

The Undersigned,

WOW – Women-Oriented Women (queeringyerevan.blogspot.com)
-
Women's Resource Center
-
Anna Barseghian, director of Utopiana Association, cultural practitioner, mother of two children
-
Stefan Kristensen, PhD in Philosophy, father of two children
-
Unzipped: Gay Armenia (gayarmenia.blogspot.com), (unzipped.blogspot.com)
-
PINK Armenia (pinkarmenia.blogspot.com)
-
Transgenders in Armenia (trans-armenia.blogspot.com)
-
Onnik Krikorian, journalist/photojournalist (oneworld.am)
-
Robyn Pirckens, art curator
-
Myrthe Korf, human rights activist & human being (armenianodar.blogspot.com)
-
ILGA-Europe (ilga-europe.org)
-
Edgar H. Manukyan, MD, MS, Assistant Professor
Department of Dermatology, STIs and Cosmetology
Yerevan State Medical University
-
The Cali Garmo (thecaligarmo.com)
-
Tatevik Tuniyants, lunguist, Area Studier, MD
-
Sergey Gabrielyan, New Generation NGO Armenia
-
Guarantee NGO Armenia
-
Jirair Ratevosian, MPH, United States field coordinator for the Health Action AIDS Campaign of Physicians for Human Rights (physiciansforhumanrights.org/hiv-aids)
-
Queers United (queersunited.blogspot.com)
-
David Hayrapetyan, executive director, "New Vision to Democracy" NGO, Ijevan
-
Micha Meroujean, founder of Yesoudo.com
-
Mikael Danielyan, Helsinki Association
***

UPDATE - More signatures:

-
Paata Sabelashvili, President, Inclusive Foundation, Republic of Georgia
-
ILGA (www.ilga.org)
-
Dikran Safarian

We will keep fighting for our rights and we will expose hypocrites

The letter [Open Letter Against Intolerance] will be sent to a series of international organizations, and to the human rights Ombudsman. We MUST expose the hypocrites, ideologues of hatred and homophobia, such as Karine Danielyan who is a "respected" professor at the Yerevan State University.

We WILL expose that Danielyan who "is a highly respected academician and former minister for nature protection in the Republic of Armenia, the UNDP national expert on sustainable development, president of the national association “for sustainable human development”, and chairperson of the non-governmental sector of the national council of sustainable development in Armenia" is in fact someone who endorses selective and preferential treatment of "humans" -- gays and lesbians obviously are excluded from her definition of a human being.

The letter will be sent on February 1, 2009, to proclaim and to remind everyone in Armenia and elsewhere of our rights as equal citizens of the Republic of Armenia and our declaration that we will not stop fighting for our rights!

Shushan A., Women-Oriented Women’s (WOW) Collective (Queering Yerevan blog)

P.S. If you wish to sign the letter, please do so by 1st February.

Open Letter Against Intolerance

This Open Letter is prepared by the Women-Oriented Women’s (WOW) Collective (Queering Yerevan blog) against homophobia, hate and intolerance spread by recent publications in Armenian media as well as statements by some representatives of civil society and politicians in response to Armenia’s endorsement of the UN gay rights statement.

(For background, please read here, here, and here)

Unzipped and Unzipped: Gay Armenia endorse this Open Letter.

To sign the letter, please visit Queering Yerevan (Armenian version; English version). Thank you!!

Open Letter (in English)

Բաց նամակ

Հայաստանի կառավարության կողմից ՄԱԿ–ի` միասեռականների իրավունքները պաշտպանող հռչակագրի ստորագրումից ի վեր (դեկտեմբեր, 2008), պաշտոնական ու ընդդիմական մամուլում բազմապատկվել են միասեռականների դեմ արտահայտվող հռետորությունները։ Շատ լրատվամիջոցներ հրատարակում են լրագրողական տեսանկյունից տգետ հոդվածներ, որոնք առավելագույնս թաղային բամբասանք են հիշեցնում։ Նման երևույթները կարելի էր աչքաթող անել, եթե շատ դեպքերում զանգվածային մամուլը չվտանգվեր դառնալու ատելության ու անհանդուրժողականության խոսափող։ Առավել ցավալին այն է, որ այս հրապարակումները նույնիսկ չեն ցուցադրում տարրական լրագրողական պրոֆեսիոնալիզմի նշույլ՝ հասարակ հետազոտական տնային աշխատանք։

Չեն հասցեագրվում տարրական հարցեր, ինչպիսիք են՝ ի՞նչ է միասեռությունը, ովքե՞ր են միասեռականները Հայաստանում, ինչպե՞ս են ապրում, տարբե՞ր են առավել լայն հասարակությունից, թե՞ ոչ (իհարկե, նման հարցադրումները միանշանակ պատասխան չունեն)։ Չնայած նույնիսկ հարցադրումների բացակայությանը՝ միասեռական տղամարդիկ միանշանակ բնութագրվում են որպես ազգային անվտանգությանը սպառնացող խնդիր, Արևմուտքի «անկումնային» բարքերի արդյունք, այլասերվածության օրինակ, պաթոլոգիա, իսկ կանայք ընդհանրապես անտեսվում են կամ քարկոծվում՝ կնոջ ընդունված ավանդական կերպարին չհամապատասխանելու համար։

Վերջին շրջանում միասեռականների նկատմամբ ատելություն սերմանող ու հնարավոր բռնության տեղիք տվող հրապարակումներից է Առավոտ թերթում լույս տեսած ՀԱՅ ԼԵՍԲՈՒՀԻՆԵՐՆ ԱԿՏԻՎԱՑԵԼ ԵՆ հոդվածը (Առավոտ, 22 հունվար http://new.aravot.am/am/articles/culture/54469/view), նույն թերթում տպված Հանրապետական կուսակցության երիտասարդ «աստղ» Էդվարդ Շարմազանովի այն հայտարարությունը, թե ինքը «կտրուկ դեմ է» միասեռականներին և բնապահպան ու «Հանուն Կայուն Մարդկային Զարգացման» ասոցիացիայի նախագահ Կարինե Դանիելյանի հայտարարությունը. «Միշտ համարվել է, որ մարդկանց մոտ 4-5 տոկոսը ունի այդպիսի շեղումներ , դա եղել է դարերով ի վեր և ընկալվել է որպես հիվանդություն, որպես շեղում» (Սեռական փոքրամասնությունների շահերը պաշտպանող քաղաքական հայտարարությունը դժգոհություններ է առաջացրել
[ 2009/01/12 16:00 ] ՀԵՏՔ, հասարակություն, Քրիստինե Աղալարյան):

Հավատացած լինելով, որ նման հայտարարությունները մեծապես տգիտության արդյունք են, որն արտահայտվում է ճնշող հայրիշխանական համակարգը պաշտպանելով ու ներկայացնելով որպես համազգային արժեք, բայց և այնպես գիտակցելով, որ հեղինակավոր պետական գործիչների կողմից արտահայտված կարծիքները կարող են հասարակության կողմից ընկալվել որպես պաշտոնական քաղաքականություն, քաղաքացիական հասարակության կառույցները և մի խումբ անհատ անձինք խստորեն դատապարտում են ատելություն ու անհանդուրժողականություն տարածող հայտարարությունները։ Վերջիններս անտեսում են քաղաքական/հասարակական/մշակութային գործչի պատասխանատվությունը առավել լայն հասարակության նկատմամբ, ինչպես նաև Հայաստանում ապրող միասեռականների կենսական անվտանգությունն ու կոնկրետ փորձառությունը՝ որպես հասարակության մաս։

Կոչ ենք անում պետական գործիչներին, լրագրողներին, ուսուցիչներին, բժիշկներին և հասարակության լայն շերտերի հետ գործ ունեցող այլ մասնագիտությունների տեր մարդկանց ու ընդհանրապես բոլոր քաղաքացիներին, ծանոթանալ միասեռական կանանց ու տղամարդկանց հուզող խնդիրներին, միասեռականությանն առնչվող ժամանակակից սոցիոլոգիական, մշակութաբանական գրականությանը, ինչպես նաև Հայաստանում բնակվող միասեռականների հասարակական ակտիվիստական գործունեությանը։

Խնդրում ենք ստորագրել վերը շարադրված բաց նամակը և ըստ ցանկության ավելացնել սեփական մտորումներն ու հայտարարությունները։

Կանանց Ուղղված Կանայք (queeringyerevan.blogspot.com)
24 հունվար, 2009