Radio Yerevan (AM) by Armen Ohanyan: Մի սիրո պատմություն, կամ գույնափոխ Երևան

Today Armenia marks the short-lived independent First Republic Day. I’d suggest listening to the Radio Yerevan citybook by Armenian contemporary writer Armen Ohanyan. He tells the story of Yerevan, his version of Yerevan diaries, via love letters between two women: Yerevan and Araks. 

Selected extracts below. For the full version, listen to the podcast (below), or read the transcript (AM) here.

[Արմեն Օհանյան]

Moving forward. NOT: Երեւանյան մետրոն մեր առաջընթացի պատմությունն է. նախատեսում էին 38 կայարան, 10-ից ավելի գիծ, ու հիմա ունենք մի գիծ, 10 կայարան: Սկիզբը լավ դրեցինք: Գիտե՞ք, ասում են՝ անունը ճակատագիր է: Մենք շատ լավ սկսեցինք՝ մետրոյի առաջին կայարանի անունը դնելով «Բարեկամություն», բայց ամեն անգամ, որ լսում եմ` «Գարեգին Նժդեհ. վերջին կայարանն է», մազերս բիզ-բիզ են կանգնում, հասկանում եմ, որ էս կետում վերջանում է մեր քաղաքային առաջընթացի պատմությունը, եւ խորհրդանշական առումով էլ` քաղաքակրթվելու գործընթացը:

The HOPE: Երեւանն արդեն իսկ իր նոր երգը ցածրաձայն երգում է նրանց ձայներով, ովքեր դարերով լռեցվել են, եղել են ձայնազուրկ. ուշադիր եղեք եւ կլսեք:

- [...] ի՞նչն է ձեզ հույս ներշնչում, որ նախկինում վարդագույն, ներկայումս մոխրագույն Երեւանը վաղը լինելու է բազմերանգ` ծիածանագույն:

-Ինձ հույս է ներշնչում մեր զրույցը, որ կայացավ, իսկ սրանից 5 տարի առաջ ուղիղ եթերում կլռեցնեին: Ամեն մի ընդվզում, անհնազանդություն, ցանկացած մակարդակում, ուղղված է անօրինակարգ իշխանությունների դեմ. եթե անգամ տանն աղջիկը բռնակալ հոր դեմ հոխորտում է, դա արդեն քաղաքական գործողություն է: Ու ես իրեն ասում եմ՝ ապրես, չվախենաս, բաց պորտդ ու դուրս արի փողոց, բանի տեղ մի դիր սեւ գորտերի կռկռոցը, նրանք ինձ տարիներով վախեցնում են, բայց ես գլուխս բարձր քայլում եմ, որովհետև իմը սերն է, ոչ թե ատելությունը: Հեղափոխությունը սեր է ու հանուն սիրո պայքար, իսկ սերը սեռ ու տարիք չի ճանաչում:

LOVE Letters 

Araks to Yerevan: Քո մարմինն իրական է, սիրած աղջկա մարմին, որ պիտի սուզվի իմ կրքի ջրերում, շունչը պահած՝ լող տա, իջնի ջրի հատակը, մինչեւ օդի ոչ մի կաթիլ էլ չմնա թոքերիդ մեջ, ու հետո բարձրանա ալիքի վրա եւ մակերեսին տարուբերվի էնքան ժամանակ, մինչեւ մեր ջրերը երկուստեք հետ քաշվեն: [...]

Սերս, ես մենակ մի բան եմ ուզում, որ մեր սավանը երբեք անբիծ չմնա, ուզում եմ՝ սիրո թաց հետքերը չհասցնեն չորանալ, որ մեր բակի խանութում լվացքի փոշին վերջանա, տանն էլ մաքուր սավան չմնա, իսկ մենք շարունակենք գիշերուզօր կաթկթել սիրուց, բայց մեջս դեռ խլրտացող միջատ վախ կա` քարի վախը: Ես վախենում եմ էս քարերից` մեջը լիքը արյուն, որ մի օր մեր գլխին կտան, ես վախենում եմ քարկոծվելուց: Էս քար սրտերը մեր սիրահեղուկի հետքերով կգան ու կբռնեն մեզ, ինձ ու քեզ կկապեն սպիտակ սավանով եւ մի բարձր քարի ծերից խոր ձորը կշպրտեն:

Ուրեմն գիշեր-ցերեկ սեր պիտի անենք. վերջին միջատին սատկացնելու ուրիշ ձեւ չկա: Ամեն գիշեր պիտի հարթուկենք հայոց լեռները, սարերը շուռ տանք ու հավասարեցնենք քո անուշ հոտով ներծծված սավանին, մինչեւ որ մեր սիրահեղուկից չփափկեն բոլոր-բոլոր քարերը, ապառաժները ճաքեր չտան, ժայռերը չկակղեն ու չհալվեն, որ մենք հայտվենք անծայրածիր կանաչ դաշտում, եւ երբ բացվի առավոտը` էն գրքում գրած Արարատյան դաշտի լուսապայծառ առավոտը, մենք վերջապես հանգիստ, անվտանգ ու առանց վախի՝ կփռվենք, թավալգլոր կտանք փափուկ դաշտ դարձած մեր աշխարհում: Հետո, երբ մենք կգնանք գործի` գիշեր լինի, թե ցերեկ, մեկ է՝ էլի չենք բաժանվի, ես կգործարկեմ մեքենայի շարժիչը, քո ձայնը, ալիք դարծած, կհասնի ականջիս, ու ես կհոսեմ քաղաքի փողոցներով:

Բոլորն ասին՝ Արաքս, դու գիժ ես, երկու կարմիր դիպլոմ տանը դրած՝ գնում ես տաքսի քշես մի քաղաքում, ուր, քեզնից բացի, աղջիկ տաքսիստ երեւի չկա էլ, բայց, պարզվեց, կար մի ամբողջ սերվիս՝ «Փինք» անունով, միայն կանանց եւ աղջիկների համար: Ինձ միանգամից գործի ընդունեցին, որովհետեւ դու բարեխոսել էիր, դու, ում ձայնով սիրեցի, իմ միակ սեր, իմ սիրուն Երեւան:

Yerevan: [...] Էդպես մեր ամուր, հայկական, օրինակելի ընտանիքն իր համար, ազգային երգուպարով տարված, ապրում էր` պետական տոների օրացույցային երջանկության մեխանիկայով, էժանագին փառքի դափնիներին բազմած, մինչեւ որ անճոռնի ճուտիկը` հանձին ինձ, մեծացավ ու հակառակ ծնողների բոլոր սպասումների` չվերածվեց կարապի: [...]

Երկրորդ հիասթափությունն աններելի էր: Հայրս ինձ բռնացրեց սեքսի պահին, ոնց որ հիմար ֆիլմերում է լինում, երբ ամուսինը գործուղումից վերադառնում է շատ անսպասելիորեն, իսկ սիրեկանը դեռ չի հասցրել պատուհանից դուրս ցատկել: Ընտանիքս ինձնից երես թեքեց: Ես որոշեցի առանձին ապրել, չնայած ինձ արդեն քաղաքավարի կերպով հասկացրել էին, որ տնից դուրս կանեն, եթե չբուժվեմ: Ես, բնականաբար, չբուժվեցի: Դվինից բացի, ամբողջ ընտանիքը բարեւս մոռացավ, մենակ նա է, որ հետս իր կապը չկտրեց: Ծանր ժամանակներ էին, ռադիոյում քիչ էին վճարում, դրա համար էլ շաբաթվա մեջ մի քանի օր «Փինք» տաքսի սերվիսում դիսպետչեր էի աշխատում: Հետո հայտնվեց Արաքսը, եւ ամեն ինչ իր տեղն ընկավ: Ձայնս ռադիոյով լսել, հավանել էր, ասում է՝ դու ինձ կանչեցիր: Եկավ ծանոթացավ, ի վերջո իր ուզածին հասավ: Հիմա միասին ենք ապրում: Գիշեր-ցերեկ միասին ենք, միասին ենք անգամ հերթափոխի դուրս գալիս, ինքը քշում է, ես ուղղություն եմ տալիս: Արաքսն ինձ ստիպեց սիրել անունս, մի բան, որ էդպես էլ չհաջողվեց հորս, բայց սա լրիվ ուրիշ պատմություն է, իսկ էս մեկը պատմում էր, թե ինչպես Երեւանը դադարեց գոյություն ունենալ իմ Արարատ հոր ու Հայաստան մոր համար, որովհետեւ վարդագույն դուրս եկավ:


Relevant: Armenia: in need of REVOLUTION

Aregnazan or Magical World: queer, Armenian, futuristic video-animation - re-interpreting Ghazaros Aghayan fairytale (fundraising)

The Queering Yerevan Collective’s Indiegogo fundraising campaign is nearing its end, with only 6 days left at the time of this posting. It’s an experimental video project by Arpi Adamyan and Melissa Boyajian called AREGNAZAN OR MAGICAL WORLD. This is a unique collaboration between two outstanding artists from Yerevan and Boston respectively, who reconstruct and reinvent Armenian writer Ghazaros Aghayan’s fairytale, originally written in 1887, in a completely new way.

You can find out more about the project here: http://www.indiegogo.com/projects/magical-world

Please, read artists' description below and make contribution to this queer, Armenian, futuristic video-animation, where the evil witch is replaced with an oligarch.


***
Aregnazan or Magical World is an adaptation of an Armenian epic fairytale by Ghazaros Aghayan. This olden day fairytale takes place near the base of Mount Ararat, a symbolic mountain to the Armenian people. The story begins with a father and his 3 children, 2 of which are beautiful girls. And the 3rd child, Aregnazan, was the most beautiful, but good spirits decided to hide the sex of Aregnazan until a day when it would need to be revealed for the greater good of the world. Aregnazan's father chooses to raise Aregnazan like his 2 daughter's, and dress them all in girl's clothes. However, Aregnazan disliked playing girl's games and learned how to ride a horse and use weapons. After the children grew up the father realized that there was future for them and that he must send 1 of his children out to fight for the king. He devises a test for them and disguises himself as a masked thief in an attempt to test the strength and will of his children. Aregnazan wins the test and leaves on a journey to save the king from a bear, defeat an evil witch who has imprisoned the citizens of the stone city, and save the ailing princess.

We are interested in adapting the story because of the unique representation of gender of Aregnazan within the story's beginning. However, the story remains very patriarchal and sexist in it's glorification of masculinity and lack of agency with the female characters. Aregnazan does not become a true hero in the story until completely transforming into a man. And of course the tropes of the sick princess, lovesick and waiting for her prince to save her as well as the wicked evil witch are also examples.

Our fantastical video animation is about Aregnazan's journey to self-discovery, redefining of traditions, love and revolution! Our piece is very important because it is offering an alternative narrative and representation of gender within Armenian culture! While our adaptation will still be following the journey of Aregnazan, Aregnazan's gender remains fluid throughout the story and will never become a man. Our version will also be reversing the roles of the weak female characters to be strong. The piece will make connections with socio-economic conditions of present day Armenia by replacing the evil witch with an oligarch, a symbol of the small very wealthy group of men that have monopolies on most of the resources of Armenia while a staggering portion of the population is unemployed. Some of the things Aregnazan encounters on their journey are a fight on a dangerous bridge, a meeting with a cyborg woman and a girl that can fly, and a revolutionary scene in the sleeping city!

The piece will not follow in a cut-and-dry filmic narrative fashion. The scenes contain performative actions between the characters that give reference to Armenian traditions and literature and reinterpret and queer their meanings. The performative gestures in some scenes can be likened to a choreographed dance of actions.  The video and animation will be layered together in post-production editing to make the already fantastical atmosphere even more stunning!

If you have not done so already, please visit our Indiegogo page and make a contribution to our project!

http://www.indiegogo.com/projects/magical-world

Orange Armenia re-states company’s policy against homophobia... by allowing for homophobic short story to remain shortlisted... with a “disclaimer”

Here we are. Orange Armenia responded to our open letter (English version - reposted in comments section below).

They said their book prize contest is not aimed at propaganda but promotion of reading. “Reading”? Really? What they actually promoted was Facebook ‘likes’ contest and - even if unwittingly - homophobia.

Here is a disclaimer that (following our Open Letter) Orange Armenia posted towards the end of their website page introducing that homophobic short story:

Ծանոթություն. այս ստեղծագործությունը պարունակում է մտքեր, որոնք կարող են դիտարկվել որպես ատելության խոսքեր հասարակության տարբեր խմբերի` այդ թվում նույնասեռականների նկատմամբ:

Ցանկանում ենք հաստատել, որ Orange Արմենիան, լինելով պատասխանատու ընկերություն և կրելով Orange-ի ու Ֆրանս Տելեկոմի արժեքները, չունի տարբերակված վերաբերմունք մարդանց որևէ խմբի նկատմամբ` լինի կրոնական, սեռային, ռասայական, սեռական կողմնորոշման կամ ազգային բնույթի: Ստեղծագործությունների հեղինակների և կերպարների արտահայտած կարծիքը կարող է չհամընկնել Orange-ի կարծիքի և քաղաքականության հետ:

It’s good that they followed our call and re-stated their company’s policy re equality and no discrimination, including based on sexual orientation. I am glad that when asked, this is how they put it in wording. Unfortunately though, what they declare doesn't quite match with what they actually do.

In an Open Letter we asked Orange: “Would it be permissible, perhaps, for a story to be included in the contest that spread the same message of hate towards, for example, Jewish people or people of a different skin color or any number of other marginalized communities?.” [Արդյոք թույլատրելի՞ կլիներ, որ մրցույթում ներառված լիներ մի պատմվածք, որը նույն ատելությունը կտարածեր, օրինակ, հրեաների կամ մաշկի այլ գույն ունեցող մարդկանց կամ այլ անհատների նկատմամբ:] Orange conveniently skipped this part and didn’t reflect it in their reply.

They said they do not want to do ‘censorship’. Read the above paragraph again.

Now that we know that Orange Armenia doesn’t do ‘censorship’ and promotes whatever the so called “professional jury” chooses for them... Why not promote neo-nazi stories for next year’s book prize? Or perhaps, Anders Breivik-like diaries? Or... shortlist a novel that justifies genocide? Free speech. No censorship. Could be a subject of very ‘stimulating’ and ‘challenging’ public discussions. Could even ‘promote reading’. Слабо?

At least they won’t need an open letter next year. Disclaimer will conveniently come by default. Yes, disclaimer is good and necessary at times but cannot serve as an excuse for companies to promote (in this case) homophobic literature, even if unwittingly.

Finally, to repeat my point: And I will not be buying into the argument that the shortlist was decided by “professional” jury. It was Orange who should have set up a clear criteria re selection process (without interfering into deciding their literary merit), i.e. it should have been unacceptable under any circumstances to select racist, homophobic etc works.

...because hate kills.

Thumbs down, Orange Armenia.

My commentary for Aravot daily re Open Letter to Orange Armenia (AM)

Published today in Aravot daily (AM) - includes my commentary and comments from the head of PINK Armenia. I'd like to thank the author Eva Hakobyan and Aravot daily for presenting this issue in such an intelligent manner.
***

ՈՉ ՄԻ ԼՈՒՄԱ՝ ՀՈՄՈՖՈԲԻԱ ՏԱՐԱԾՈՂՆԵՐԻՆ

Լավագույն պատմվածքներից մեկը վիրավորել է ԼԳԲՏ-ին

Օրերս «Հանրային տեղեկատվություն եւ գիտելիքի կարիք» հ/կ-ն, «Unzipped: Gay Armenia» բլոգի հեղինակ Միկա Աթայանը, «Կանանց ռեսուրսային կենտրոնը», «Սեռական բռնության ճգնաժամային կենտրոնը», «Նոր սերունդ» հ/կ-ն, «Երաշխիք քաղաքացիական հասարակության կենտրոն» հ/կ-ն, «Համաշխարհային անկախ երիտասարդական միություն» հ/կ-ն, «Հասարակություն առանց բռնության» հ/կ-ն, «Թուֆենկյան հիմնադրամի կանանց աջակցման կենտրոնը» եւ այլք իրենց մտահոգությունն են հայտնել ու նամակ գրել «Orange գրքի մրցանակ 2011»-ի նախաձեռնող՝ «Օրանժ» ընկերությանը՝ մրցույթին ներկայացված աշխատություններից մեկի վերաբերյալ:

Ըստ նրանց՝ «Orange գրքի մրցանակ 2011»-ի ընթացքում, ինչպես «Օրանժն» է նշում իր պաշտոնական կայքէջում (http://orangearmenia.am/book-prize/), մրցույթին ներկայացվել է 130 ստեղծագործություն, որից 79-ը՝ պատմվածք ժանրում: Ժյուրին, «Օրանժի» նկարագրության համաձայն, այդ աշխատություններից ընտրել է 11-ը, որոնցից մեկը՝ Պարույր Սանթրոսյանի «Մահապատժից ժամեր առաջ» ստեղծագործությունը, պարունակում է ատելություն նույնասեռականների նկատմամբ: Հեղինակը մասնավորապես իր աշխատության մեջ բողոքում է նրանից, որ ՀՀ-ն երաշխավորում է հավասարություն բոլոր անձանց նկատմամբ՝ ներառյալ նույնասեռականները, նաեւ նշում, որ նույնասեռականների մասին եթե խոսի, ապա ստիպված կլինի հայհոյանքներով խոսել:

Նամակի տակ ստորագրողները շեշտում են, որ «Օրանժը» Հայաստանում գործող այն բարձր համբավ ունեցող կազմակերպություններից է, որը գիտակցում է, որ ունի CSR (Corporate Social Responsibility) կամ հասարակության նկատմամբ պատասխանատվություն եւ միշտ էլ փորձում է բարձր պահել իր վարկանիշը համահայկական եւ միջազգային մակարդակով, ինչը որ նաեւ փորձում է անել «Ֆրանս Տելեկոմը» տեղական, ազգային եւ միջազգային հարթակներում: «Օրանժի» միջոցով սոցիալական խոցելի խմբերի ու փոքրամասնությունների նկատմամբ անբարյացակամ վերաբերմունք արտահայտելը, կարծում ենք, նախ եւ առաջ վնասակար է հենց «Օրանժի» համար. բացի նրանից, որ վերջինը կարող է կորցնել իր հաճախորդներից շատերի վստահությունը եւ վնաս կրել PR (Public Relations) մակարդակում, սա նաեւ վտանգավոր է ընկերության ԼԳԲՏ (լեսբուհի, գեյ, բիսեքսուալ, տրանսգենդեր) հաճախորդների եւ աշխատակիցների համար, որովհետեւ տվյալ աշխատության հեղինակն անպատվում է ԼԳԲՏ անձանց եւ ոտնահարում նրանց արժանապատվությունը: «Օրանժը» արժեւորում է բազմազանությունը եւ հավասար հնարավորությունների տրամադրումը՝ պայքարելով ցանկացած տեսակի խտրականության դեմ: Անհասկանալի է, թե ինչպես է «Օրանժի» հայաստանյան մասնաճյուղը թույլ տվել, որ մրցույթին ընտրվի մի պատմվածք, որը տարածում է ատելություն՝ նույնասեռականների նկատմամբ: Արդյոք թույլատրելի՞ կլիներ, որ մրցույթում ներառված լիներ մի պատմվածք, որը ատելություն տարածեր, օրինակ, հրեաների կամ մաշկի այլ գույն ունեցող մարդկանց, կամ էլ այլ անհատների նկատմամբ»,- ասված է նամակում:

Հոմոֆոբիայի դեմ պայքարողները՝ «Օրանժին» առաջարկում են հանդես գալ համապատասխան հայտարարությամբ եւ գործողություններով, որոնց շնորհիվ նա կվերահաստատի իր անաչառ եւ անկողմնակալ մոտեցումը իր ԼԳԲՏ հաճախորդների (նաեւ հնարավոր ԼԳԲՏ հաճախորդների, որոնց նա կարող է կորցնել հոմոֆոբիայի պատճառով) եւ սոցիալական խմբերի նկատմամբ՝ հետեւելով «Օրանժի» միջազգային քաղաքականությանը եւ սատարելով ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ դրույթը, որը հավասարություն է երաշխավորում բոլորի նկատմամբ՝ անկախ անձնական կամ սոցիալական բնույթի հանգամանքներից (տվյալ դեպքում՝ անկախ անհատի սեռական կողմնորոշումից): Մասնավորապես առաջարկվում է մրցույթից հեռացնել վերոնշյալ աշխատությունը:

Կատարվածի վերաբերյալ «Առավոտը» զրուցեց «Unzipped: Gay Armenia» բլոգի հեղինակ Միկա Աթայանի հետ: Նրա խոսքերով. «Նպատակ չունեմ քննարկելու ներկայացված աշխատանքների գրական արժեքը, ինձ համար կարեւոր չէ, թե որ պատմվածքը կհաղթի, չնայած ես ունեմ իմ նախընտրած ստեղծագործությունները: Սակայն անընդունելի եմ համարում սեռական կողմնորոշման հիման վրա ատելություն սերմանող պատմվածքի ներգրավումը «Օրանժի» նման հեղինակավոր կազմակերպության կողմից կազմակերպված գրական մրցույթում: Ատելություն սերմանելը՝ տվյալ պատմվածքի դեպքում նույնասեռականների նկատմամբ, բացարձակապես կապ չունի խոսքի կամ ստեղծագործական ազատության հետ: Այլապես ռասիզմը, ազգային պատկանելության հիման վրա խտրականությունը եւ նման այլ դրսեւորումներ կշարունակեին խրախուսվել քաղաքակիրթ կազմակերպությունների կողմից: Նույն հարթության վրա է հոմոֆոբիան:
«Օրանժի» նման հեղինակավոր կազմակերպությունները սոցիալական պատասխանատվություն ունեն իրենց աշխատողների եւ հաճախորդների հանդեպ: Նման պատմվածքի գովազդը՝ օգտագործելով «Օրանժի» անունը եւ հնարավորությունները, անընդունելի է ցանկացած պարագայում, ես հուսով եմ՝ «Օրանժը» կուղղի իր սխալը, ինչպես նաեւ միջոցներ կձեռնարկի հետագայում նման տհաճ միջադեպերից խուսափելու համար»:

«Հանրային տեղեկատվություն եւ գիտելիքի կարիք» հ/կ-ի ղեկավար Մամիկոն Հովսեփյանն էլ մեզ հետ զրույցում նշեց, որ իրենց անհանգստացրել է այն փաստը, որ «Օրանժը» մրցույթին մասնակցելու համար ընդգրկել է հոմոֆոբ ստեղծագործություն՝ «հասկանում եմ, որ դա միայն «Օրանժի» ընտրությունը չէր, այլ մրցույթն անցկացնող հ/կ-ի ու ժյուրիի անդամների, ովքեր փաստորեն կողմ են հոմոֆոբիային, բայց ամեն դեպքում «Օրանժը» չէր կարող աջակցել այդ գաղափարին: Հուսով ենք, որ «Օրանժի» ղեկավարությունը շատ ավելի գիտակից կգտնվի ու կհասկանա բոլոր ստորագրողներիս անհանգստությունը ու արագ կուղղի իր թերությունը: Ես իմ հեռախոսի «Օրանժ» քարտն այլեւս չեմ լիցքավորում, քանի որ չեմ ուզում ինձնից գոնե մեկ լումա գնա հոմոֆոբիա տարածողներին, ինտերնետի մոդեմը եւս մի կողմ եմ դրել, նույնը խորհուրդ եմ տվել անել իմ ընկերներին: Իմ նպատակն է ոչ թե ընդդիմանալ, այլ կանխել նման դեպքերը: Ամեն դեպքում, հուսով եմ, «Օրանժը» չի հիասթափեցնի մեզ»:

ԵՎԱ ՀԱԿՈԲՅԱՆ
***
Read also:

Open letter to Orange Armenia re: homophobic short story shortlisted for their annual book prize

#Fail: Homophobe writer shortlisted for Orange Armenia book prize 2011

Open letter to Orange Armenia re: homophobic short story shortlisted for their annual book prize

For more background info, read: #Fail: Homophobe writer shortlisted for Orange Armenia book prize 2011
***

Հարգելի Օրանժ,

Ցանկանում ենք մեր մտահոգությունը հայտնել «Orange գրքի մրցանակ» մրցույթի աշխատություններից մեկի վերաբերյալ:

«Orange գրքի մրցանակ 2011»-ի ընթացքում, ինչպես Օրանժն է նշում իր պաշտոնական կայքէջում (http://orangearmenia.am/book-prize/), մրցույթին ներկայացվել է 130 ստեղծագործություն, որոնցից 79-ը` պատմվածք ժանրում: «Պրոֆեսիոնալ» ընթերցողներից կազմված ժյուրին, Օրանժի նկարագրության համաձայն, այդ հարյուր երեսուն աշխատություններից ընտրել է 11 աշխատություն, որոնցից մեկը` Պարույր Սանթրոսյանի «Մահապատժից ժամեր առաջ» ստեղծագործությունը, պարունակում է ատելություն նույնասեռականների նկատմամբ: Հեղինակը մասնավորապես իր աշխատության մեջ բողոքում է նրանից, որ Հայաստանի Հանրապետությունը երաշխավորում է հավասարություն բոլոր անձանց նկատմամբ` ներառյալ նույնասեռականները, նաև նշում, որ նույնասեռականների մասին եթե խոսի, ապա ստիպված կլինի հայհոյանքներով խոսել:

Մեր մտահոգությունն ենք հայտնում առ վերոշարադրյալ հանգամանքը. Օրանժը Հայաստանում գործող այն բարձր համբավ ունեցող կազմակերպություններից է, որը գիտակցում է, որ ունի CSR (Corporate Social Responsibility) կամ հասարակության նկատմամբ պատասխանատվություն և միշտ էլ փորձում է բարձր պահել իր վարկանիշը համահայկական և միջազգային մակարդակով, ինչը որ նաև փորձում է անել «Ֆրանս Տելեկոմը» տեղական, ազգային և միջազգային հարթակներում: Օրանժի միջոցով սոցիալական խոցելի խմբերի ու փոքրամասնությունների նկատմամբ անբարյացակամ վերաբերմունք արտահայտելը, կարծում ենք, նախ և առաջ վնասակար է հենց Օրանժի համար. բացի նրանից, որ Օրանժը կարող է կորցնել իր հաճախորդներից շատերի վստահությունը և վնաս կրել PR (Public Relations) մակարդակում, սա նաև վտանգավոր է Օրանժի ԼԳԲՏ (Լեսբուհի, գեյ, բիսեքսուալ, տրանսգենդեր) հաճախորդների և աշխատակիցների համար, որովհետև տվյալ աշխատության հեղինակն անպատվում է ԼԳԲՏ անձանց և ոտնահարում նրանց արժանապատվությունը: Ինչպես Օրանժն է նշում (http://www.orange.com/en_EN/responsibility/quality/index.jsp), Օրանժը կարևորում է իր հաճախորդներից յուրաքանչյուրին թափանցիկություն, որակ և անվտանգություն տրամադրելու նշանակալից գործընթացը և նպատակը: Օրանժը նաև արժևորում է բազմազանությունը և հավասար հնարավորությունների տրամադրումը` պայքարելով ցանկացած տեսակի խտրականության դեմ (http://orange.com/en_EN/responsibility/employees/index.jsp):

Անհասկանալի է, թե ինչպես է Օրանժի հայաստանյան մասնաճյուղը թույլ տվել, որ մրցույթին մասնակցի և «պրոֆեսիոնալ» ընթերցողների ժյուրիի կողմից 79 պատմվածքից ընտրվի մի պատմվածք, որ տարածում է ատելություն խոցելի սոցիալական խմբերից մեկի` նույնասեռականների նկատմամբ: Արդյոք թույլատրելի՞ կլիներ, որ մրցույթում ներառված լիներ մի պատմվածք, որը նույն ատելությունը կտարածեր, օրինակ, հրեաների կամ մաշկի այլ գույն ունեցող մարդկանց կամ այլ անհատների նկատմամբ:

Հաշվի առնելով վերոշարադրյալը, Օրանժին առաջարկում ենք հանդես գալ համապատասխան հայտարարությամբ և գործողություններով, որոնց շնորհիվ Օրանժը կվերահաստատի իր անաչառ և անկողմնակալ մոտեցումն իր ԼԳԲՏ հաճախորդների (նաև հնարավոր ԼԳԲՏ հաճախորդների, որոնց նա կարող է կորցնել հոմոֆոբիայի պատճառով) և սոցիալական խմբերի նկատմամբ` հետևելով Օրանժի միջազգային քաղաքականությանը և սատարելով ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ դրույթը, որը հավասարություն է երաշխավորում բոլորի նկատմամբ` անկախ անձնական կամ սոցիալական բնույթի հանգամանքներից (տվյալ դեպքում` անկախ անհատի սեռական կողմնորոշումից): Մասնավորապես առաջարկում ենք մրցույթից հեռացնել վերոնշյալ աշխատությունը:

Անհամբեր սպասում ենք Ձեր արձագանքին:

Հարգանքներով,

«Հանրային տեղեկատվություն և գիտելիքի կարիք» ՀԿ
Միկա, «Unzipped: Gay Armenia» բլոգի հեղինակ
«Կանանց Ռեսուրսային Կենտրոն»
Սեռական Բռնության Ճգնաժամային Կենտրոն
«Նոր Սերունդ» ՀԿ
«Երաշխիք» Քաղաքացիական Հասարակության Կենտրոն ՀԿ
«Համաշխարհային անկախ երիտասարդական միավորում» ՀԿ
«Հասարակություն առանց բռնության» ՀԿ
Հայկուհի Մարգարյան
Համո Սարգսյան
Նարեկ Հարությունյան
Աննա Գրիգորյան
Արմեն Օհանյան
Թուֆենկյան հիմնադրամի Կանանց աջակցման կենտրոն
Դիանա Մուրադովա
«Կովկասյան երիտասարդ մասնագետներ»
Ginosi.com ՍՊԸ
***

Dear Orange Armenia,

We wish to express our concern with one of the entries of the Orange Book Prize.

For the 2011 Orange Book Prize, as noted on Orange Armenia's official website, 130 creative works were submitted to the contest, 79 of which were in the short story category. The jury of "professional readers," according to Orange Armenia's description, selected 11 out of the 130 entries submitted, one of which — Paruyr Santrosyan's "Hours Before [Being Given] the Death Penalty" — contains hatred toward homosexual people. The author in his work, in particular, complains that the Republic of Armenia guarantees equality for all, including homosexual people, adding that if he were talk about homosexual people, he would be forced to do so using profanities.

We would like to express our concern to the aforementioned. Orange Armenia is one of those reputable companies in Armenia that embraces Corporate Social Responsibility (CSR), acknowledging that it has a responsibility to the public, and always tries to uphold its reputation at the pan-Armenian and international level, which France Telecom also attempts to do on local, national and international platforms. Expressing a malevolent attitude toward marginalized groups and minorities through Orange Armenia, we believe, is first and foremost detrimental to the company itself. Apart from the fact that Orange Armenia might lose the trust of many of its customers and sustain losses on a PR level, this is also dangerous for Orange Armenia's LGBT customers and employees, because the author of this work affronts LGBT people and tramples their dignity. According to its website, France Telecom–Orange is "committed to ensuring transparency, quality and security for all its customers," while promoting diversity and equal opportunity for its employees: "France Telecom-Orange has a duty to set an example by promoting equal opportunity and combating all forms of discrimination."

It is incomprehensible how Orange Armenia allowed a story to participate in the contest and to be selected out of 79 entries in this category by a jury of "professional readers" which spreads hate toward a marginalized group — in this case, homosexual people. Would it be permissible, perhaps, for a story to be included in the contest that spread the same message of hate towards, for example, Jewish people or people of a different skin color or any number of other marginalized communities?

Considering the aforementioned, we would like to suggest that Orange Armenia issue a statement reaffirming its unbiased and impartial approach toward its LGBT customers (also potential LGBT customers, which it might lose due to homophobia) and toward marginalized groups, in line with the company's own policies and Article 14.1 of Armenia's Constitution which guarantees equality for all, irrespective of personal or social circumstances (in this case, irrespective of an individual's sexual orientation). In particular, we ask that the aforementioned short story entry be removed from the competition.

We look forward to receiving your response.

Respectfully Yours,

Public Information and Need of Knowledge NGO (PINK Armenia)
Mika, author of the blog "Unzipped: Gay Armenia"
Women's Resource Center of Armenia
Sexual Assault Crisis Center, Yerevan
New Generation NGO
Guarantee Center for Civil Society NGO
World Independent Youth Union NGO
Society Without Violence NGO
Haykuhi Margaryan
Hamo Sargsyan
Narek Harutyunyan
Anna Grigorian
Armen Ohanyan
Tufenkian Foundation Women's Support Center
Diana Muradova
"Young Professionals Caucasus"
Ginosi.com LLC
____
originally published here

#Fail: Homophobe writer shortlisted for Orange Armenia book prize 2011

Orange Armenia has revealed a shortlist of candidates for their annual book prize.

Apparently, this shortlist was selected by a “professional” jury, composed of “professional” readers (whatever that means) and the winner under each literary category will be decided by the number of Facebook ‘likes’. Deadline for voting is 7 November, and the winners will be announced on 11 November 2011. Without going into discussion as to the appropriateness of Facebook ‘likes’ for deciding book prize, there is one big NO too.

Among the shortlisted writers under the category of “short stories” is homophobe Paruyr Santrosyan (Պարույր Սանթրոսյան - Մահապատժից ժամեր առաջ) who could not contain his homophobia in nominated short story too (see below few extracts (AM):

Գիտեմ, չնայած էս երկիրը միացել է բոլոր տեսակի միջազգային կոնվենցիաներին ու պարտավորվել պաշտպանել տարաբնույթ վկաների ու համասեռամոլների շահերը ու խոստացել է անգամ սերիական մարդասպանի պարագայում չկիրառել մահապատիժ, բայց ես միակ բացառությունն եմ, ու առավոտյան ինձ կբարձրացնեն կախաղան: [...]

[...] Ես նայում էի նրան, իսկ նա՝ Էակը, բարյացակամորեն իմ խնդրանքն էր կատարում, թարգմանելով արվամոլներին բանտարկությունից ազատելու միջազգային հեղինակավոր կազմակերպությունների պահանջը՝ ուղղված մեր ԱԶԱՏ, ԱՆԿԱԽ, ՀՊԱՐՏ ՈՒ ՀԶՈՐ պետությանը:

Թե ինչպիսի վերաբերմունք ունեմ արվամոլների նկատմամբ. միտումնավոր չեմ անդրադառնում, այլապես դուք ականջալուր կլինեք իմ կրիմինոգեն բառապաշարի ողջ մանրամասնություններին: [...]

And I will not be buying into the argument that the shortlist was decided by “professional” jury. It was Orange who should have set up a clear criteria re selection process (without interfering into deciding their literary merit), i.e. it should have been unacceptable under any circumstances to select racist, homophobic etc works.

As this prize directly associated with the name and therefore reputation of Orange Armenia and French Telecom (Orange Armenia is a subsidiary of France Telecom), in an unfortunate case of that homophobe ‘winning’ the prize, this will be a disgrace for Orange.

P.S. Under this category of “short stories”, I personally ‘liked’ Armen Ohanyan’s Matryoshka. You may ‘like’ it following this link.

Yerevan Diaries: Charents

No. 6: Yeghishe Charents

*Grigor Khanjyan, Cafesjian Museum of Modern Art

Armenian author publishes new book - "My Gay Dream"

I have not read this book yet. In fact, today is the first time - thanks to this press release (below) - I learned of the author and his book.

You may have a look at Google book preview here (selected pages only).



Full book is available to buy on Amazon and elsewhere (Dorrance Publishing).
***

"My Gay Dream," a new book by Alex Ikke-Tuppel, has been released by Dorrance Publishing Co., Inc.

In "My Gay Dream," Alex Ikke-Tuppel expresses the loneliness his lead character is feeling, as he really has no friends, only acquaintances. Many of his hours are spent alone at the café…drinking and daydreaming…daydreaming and drinking.

After some soul searching, he realizes it is up to him to do something to change this bleak existence, and he reaches out to Mark, one of only three people with whom he spends any time at all. This leads to their forming a "quasi-friendship" with Carl and Roger, a well-to-do gay couple who recently moved to town and with whom he feels relatively comfortable. Oh, by the way…Mark is also gay, as is our leading man, but his interest in these three guys is purely platonic.

As life drones on, he spends more time with his "close friends" Armani, Versace, Cavalli, and Gucci, to name a few. This indulgence lifts his spirits significantly and through his association with them, in addition to Mark, Carl, and Roger, he enters the beau monde of the fashion industry, living the high life of haute couture and travel.

There is a new "person of interest" on the scene, who becomes the romantic object in our guy’s fantasies when he seems to appear everywhere-the café, the gym, etc. Is this the man of his dreams? Is this finally the life he has been waiting for, or is it just an illusion?

About the Author:
Alex Ikke-Tuppel is a native of Yerevan, Armenia. He is single and currently in sales for a manufacturer of semiconductors, but also has a Ph.D. in Engineering. In addition to his writing, he also has an interest in psychology.

"My Gay Dream" is an 150-page paperback with a retail price of $21.00. The ISBN is 978-1-4349-0963-3. It was published by Dorrance Publishing Co., Inc of Pittsburgh, Pennsylvania. For more information, or to request a review copy, please go to our virtual pressroom at www.dorrancepressroom.com or our online bookstore at www.dorrancebookstore.com.

Vayach & Tsomak: “I want us to be WE...”

Rusty Pumpkin is an annual alternative media festival in Yerevan. It takes place at Mkhitar Sebastatsi Educational Complex and aimed at encouraging conceptual art, ‘raw art’, mainly via means of photography and video produced using non-professional equipment, including mobile phones.

This music video by Vayach and Tsomak “I want us to be WE...” was among five winners of the Rusty Pumpkin ‘Oscars’ this year (see picture below).

I really loved it. Pretty cool.

Lyrics and performance - by writer/artist Lusine Vayachyan, also known as Vayach. You may read her blog at http://vayach.wordpress.com/. For lyrics in English - see here.

Music and voice - by Tsomak, better known as lead vocalist and guitarist of Pincet / Incest, all-female electropunk rock bands based in Armenia.

Video montage - by contemporary artist Sona Abgaryan.



And now, thanks to Lusine Vayachyan, exclusive insight story behind the lyrics and this clip (AM):

Սա մի տխուր պատմություն է հենց վայաչի մասին...Սյն մասին, որ նա երկար ժամանակ սիրում է ocean-ին, նրանք ապրում են միասին եւ ocean-ը սիրահարվում է պարբերաբար ուրիշ աղջիկների... Նա այնքան է սիրում, որ օրերից մի օր, նրանից նեղացած նստած է լինում, եւ հանկարծ տեսնում է, թե աղջիկը ոնց է բացված քնել, նայում է նրան, լցվում քնքշանքով, ծածկում ու տաս րոպեում գրում այդ բանաստեղծությունը: Հետո Ծոմակը երեւի էլի ինչ-որ մի նման քնքշալի վիճակում գրում է երգը: վայաչը կապիկություններ է անում ու ինքն իրեն նկարում, Սոնան էլ մոնտաժ է անում: Երջանիկ մարդիկ, ցավոք, չեն արարում, նրանք վայելում են կյանքը: Արվեստը զոհեր է պահանջում նաեւ երջանկությունից....

*'Ժանգոտ դդումի օսկարը'

*Tsomak (left) and Vayach (right)

(pictures via Facebook)

Cher's son Chaz Bono to formally change his name and gender

Musician, writer and activist Chastity Bono (Chaz Bono), son of pop icon of Armenian origin Cher and Sonny Bono, has formally filed a petition to LA judge to change his name and gender. This follows last year's gender reassignment surgery (female to male). Back then Cher issued a statement in support of Chaz: "Chaz is embarking on a difficult journey, but one that I will support," she told PEOPLE in an exclusive statement. "I respect the courage it takes to go through this transition in the glare of public scrutiny and although I may not understand I will strive to be understanding. The one thing that will never change is my abiding love for my child."

Below is the latest report, via BBC.
***
Cher's son Chaz Bono files sex change petition in LA

Cher's son Chaz Bono has asked a judge in Los Angeles to formally change his name and gender following the sex change surgery he had last year.

The 41-year-old, who was born Chastity Sun Bono, now wants to be known as Chaz Salvatore, according to a petition filed earlier this week.

He revealed last June he had undergone the surgery calling it "the best decision I've ever made".

At the time, Cher promised to support her child on his "difficult journey".

"Although I may not understand, I will strive to be understanding," said the singer, who had Chastity with her first husband, the late Sonny Bono, in 1969.

A hearing has been scheduled for 6 May in Santa Monica, California.

Chaz Bono is a gay rights campaigner who appeared on the American version of Celebrity Fit Club in 2006.

The name Chastity came from the title of the 1969 film Cher made with her first husband Sonny, who died in a skiing accident in 1998.

Charents (Չարենց)

Happy, birthday, Charents!
***

V.

Հիմա, լսիր, սկսում եմ իմ ինտիմ
Պոեմն, անհուն, եւ մեղսական, եւ թովիչ:
Սիրում եմ ես, ինչպես գիտես, կոկաին,
Հայտնի եմ ես, որպես անբուժ մորֆինիստ:
Սիրում եմ այլ արհեստական և անհայտ… [մեկ բառ ջնջված է]
Հրապույրներն, ալկոհոլից մինչև հաշիշ…[վերջին բառը ջնջված է և փոխարինված մեկ այլ, անընթեռնելի բառով]
Բայց, ինձ համար լուսե ցնորք է անհաս
Վեշտասնամյա պատանու սերն արևոտ
[ջնջված է, փոխարինված “արեւի”-ո՞վ]
Եվ ոչ մի կին, գեղեցկուհի լինի, թե
Մի տրփուհի աստվածածին կրքերն
Չարժե սիրած մի պատանու մանկատես
Բարով մարմինն, աստվածային ու գերիչ:
Չկա ոչինչ, որ գեղեցիկ լինի, քան
Ոսկեցողուն մարմինը մերկ տղայի,
Տասնևչորսից մինչև տասնհինգ տարեկան,
Արեւագույն, որպես սրինգ, հմայիչ:
Դրանից չէ, որ հնագույն Հոմերից
Մինչև Գյոթե, մինչև Ուայլդ ու Չարենց
[այստեղ նախորդ և հաջորդ հատվածները բաժանված են գծով, հավանաբար` էջի ծալքի հետքն է]
Քանի վսեմ և հանճարեղ մարդ՝
Այդ վայելքին զոհել է կյանք գույք, անուն:
Ամենատես Լեոնարդն է խմել թույն՝
Հալածանքի մրուր, հանուն այդ սիրո,
Վինկելմանն է, էստետն այդ նոր, մեծագույն՝
Մահվել է դրան, խոցված բազում վերքերով:
Եվ վերջապես գեղեցկության ու փառքի
Վերջին արքան և ինքնակալն իսկական
Տվեց թե երգ, թե մեծությունը թե վառ՝
Ուայլդն էր այն ՝ վերջին էստետն՝
Եվ ես՝ մեր խեղճ նաիրյան աշխարհի
Պոետս անօգ՝ անպատմուճան մի արքա.
Իբրեւ վերջին ասպետ՝ սերվածս մարդկային
Հանճարակիր ընտանիքից ահարկու (՞),
Վերջին հելլեն՝ կոմունիզմի այս դարում:
Վերջին էստետ՝ աղբանոցյալ պառնասում՝
[մի բառ ջնջված է, վերևում ավելացված է «պառնասում»]
Վայելեցի սերն այդ՝ [միակ] լույս մի, -
[հաջորդ էջ]
Եվ այրական կիրք՝
Ըմպելով մաղձ, ապա, և սև մի ցասում՝
Անասնական թաբուների կողմից խեղճ,
Արևատենչ ու շնչազ[ուրկ (՞)] այրերի
Որոնք սիրո, գեղեցկության ցոլքի… տեղ
[ջնջված բառ, վերևում անընթեռնելի բառ է ավելացված, որն ավարտվում է -տեղ արմատով ]
Նստուկն են մեծ պաշտում՝ կանանց
Եվ ստինքով՝ ամուսնական անկողնում սեփական
…իներով ամեն գիշեր միասին
Իրար քթի բույրեր են թողնելու
Եվ մերձենում, իբրև երկու ամուսին:
Օ, մարդկային գեղեցկություն ընտանեկան,
Օրինական, թույլատրված «մաքուր» սեր,
Ես բրոնզյա մարմնի մեկ…
[ամբողջ տողը ջնջված է]
Թող վայելի քեզ տեսնելով
Ես պարմանու մարմինն եմ լոկ երազել...

Չարենց

*Ինքնագիր գրական հանդես, No. 5, 2008.

Terrorist-like threat to Armenian government: silence the writer

Group of Armenian ultra-nationalists, a copycat of Russia’s and others’ neo-nazi, united under the so called Hayrenik (‘Motherland’) movement, published a post on their website threatening the life of Armenian author writing under the name Dori An. Dori An is the author of award winning gay-themed short story in Yerevan. In one of his posts, he also touches the recently headlining issue of gay Charents (prominent Armenian poet). This outrages ultra-nationalists which call it a “war against Armenian nation, therefore against us”. Of course, according to them, all is planned from the “outside” to “demoralise” our society. [This is in line with the recent surge of homophobic and hate attacks in Armenia, including some local media and comments in Armenian sector of Facebook.]

They provide Armenian government with the ultimatum type message: either you silence Dori An, using “legal means”, or we will do it by our means and methods. ‘Message’ is accompanied by Al-Qaeda terrorist-like picture, or its poor copycat.

[...] Այս ամենը մենք համարում ենք դրսի թելադրված եվ ուղղորդված ծրագիր, որի նպատակն է քայքայել ցեղի բարոյական արժեքները: Այս ամենը մենք համարում ենք պատերազմ հայ ազգի դեմ: Իսկ պատերազմը հայ ազգի դեմ մենք ազգայնականներս համարում ենք պատերազմ հենց մեր դեմ: Եթե ՀՀ իշխանությունները եվ ուժային կառույցները քնած են, կամ զբաղված ինչ, որ հարցերով մենք մեր պայքարի տարբերակն ունենք, ուղղակի եվս մեկ անգամ հորդորում ենք աչք չփակել, այս ամենի դեմ: Արաջարկում եմ նրա արարքները բնութագրել, որպես քրեորեն դատապարտելի արարք, համապատասխան իրավական ակտերով ամրագրված մեր իրավունքերի, այսինքն Հայ Ազգի իրավունքերի պաշպանություն դատական ընթացակարգերով: Այս ամենից հետո Դորիանը իր բաժին սխրագործությունների պատասխանը կստանա աշխատանքային գաղութներում: Իսկ երկորդ տարբերակով մենք ազգայնականերս մեր միջոցներով եվ մեթոդներով սրա նմանին կպատժենք: Մենք կրելով առողջ ազգային մտածելակերպ նախընտրում ենք նախ, իրավական ճանապարհը, որի չկատարվելու դեպքում կսկսվի մեր մեթոդներրը:

Failing to produce any ‘results’ by ‘fighting external enemies’, and failing on all fronts, these ultra-nationalists try to create ‘internal enemies’ to justify their very own existence.

This is a direct threat to person’s life and the right for free speech, the very basic human rights protected under Armenian constitution. After all, this is effectively a terrorist-like ultimatum to Armenian government, and law enforcement agencies in Armenia should take up the case for further proceedings.

*photo of Russia's neo-nazi, via San Francisco Sentinel

Chaz Bono makes first public appearance with girlfriend Jennifer Elia

*365gay.com reports

Chaz Bono made his first public appearance last night since announcing his female to male gender transition. [read my earlier post - Cher's daughter Chastiti Bono comes out as transgender person]

Here’s Chaz and girlfriend Jennifer Elia at 2009 Outfest’s Opening Night Gala of “La Mission” at the Orpheum in Los Angeles.

Chaz is so likeable - and I think it’s great that the transgender community has another public face. The Daily News did a surprisingly warm story about his appearance last night, which is another good sign.

(photo - via 365gay.com)

Cher's daughter Chastity Bono comes out as transgender person

Musician, writer and activist Chastity Bono, daughter of pop icon of Armenian origin Cher and Sonny Bono, has come out as transgender person, announcing (via publicist) plans to transition from female to male. This is effectively Chastity's second coming out after announcing in mid-90s that she is lesbian. Publicist Bragman tells TMZ that "Chaz, after many years of consideration, has made the courageous decision to honour his true identity." Full story below, via Yahoo News.

Cher's daughter Chastity Bono is undergoing surgery to become a man

*via Yahoo News

The writer, actress and musician - who confirmed she was gay in a magazine interview in 1995 - has been considering having the gender reassignment operation for a while, according to Bono's publicist Howard Bragman.

He reveals the gay rights activist's decision has been welcomed by her family and friends, and Bono - now known as Chaz - began the lengthy process to change genders after celebrating her 40th birthday in March.

Friends, including Bragman, have already started referring to her as a 'he'.

Bragman tells TMZ, "Chaz, after many years of consideration, has made the courageous decision to honour his true identity.

"He is proud of his decision and grateful for the support and respect that has already been shown by his loved ones. It is Chaz's hope that his choice to transition will open the hearts and minds of the public regarding this issue, just as his 'coming out' did nearly 20 years ago.

"We ask that the media respect Chaz's privacy during this long process."

Meanwhile, the Gay & Lesbian Alliance Against Defamation has come out to salute Bono.

President Neil Giuliano says, "Chaz Bono's decision to live his life authentically represents an important step forward, both for him personally and for all who are committed to advancing discussions about fairness and equality for transgender people.

"Coming out as transgender is an extremely personal decision and one that is never made lightly. We look forward to hearing Chaz's story in his own words in the future."

*photo - via Queerty

James Russell’s commentary on Charents homoerotic poetry and more

There were stormy discussions in Armenian literary circles following a publication by Inknagir magazine of never before published homoerotic poetry by Armenia’s cultural icon Yeghishe Charents (168 Zham, Azg, Aravot, Zhamanak, Tert.am). What can I say... We are lucky that unpublished poetry by Charents did not reach Soviet style 'Charents specialists', and thanks to James Russell and some others we now have Charents unzipped. (For more background info, read Yeghishe Charents unzipped – nation’s favourite gay poet)

In response to this ‘controversy’, below is a copy of James Russell’s letter to the readers of Inknagir magazine, published here with the kind permission of the author. James Russell is a professor of Armenian Studies at Harvard University. He is the author of number of Armenia related works, covering history, religion and literature. He has a special interest in the great Armenian poet Yeghishe Charents.
***

Dear Friends,

A few years ago a number of scholars of Armenian studies including myself were attacked in the media for our studies of Armenian history. In my own work I have focussed on Armenian pre-Christian religion, mythology, and epic literature over a number of years, studying in particular the Iranian and Zoroastrian components. I undertook this work because it fascinated me, as a rich and ancient facet of Armenian culture. Obviously one's writings in this area are based on primary sources, textual, ethnographic, and archaeological; and to the degree that one has advanced new insights, they are based upon this evidence.

There are scholars with ideological agendas, and every human being ipso facto approaches whatever he perceives with a personal point of view; but the better a scholar is, the more he tries to be objective, or at least to be aware of his own biases and to admit them. In recent weeks I have been attacked by some shadowy organization of Armenian students for calling the proto-Armenians "colonists". But in fact the latter term belongs to the ancient Greek sources, not to me: 'The Armenians are Phrygian colonists who in their language are very like Phrygians". These data are useful in establishing the kinship of Armenian to Thraco-Phrygian and proto-Greek. It is obvious, from my own writings citing later Latin sources, that the carriers of proto-Armenian were migratory settlers, not conquering colonialists in any modern sense. They intermarried with Urarteans and others and Armenian over time became the dominant language of the plateau and remained so for many centuries.

Disagree with my arguments if you wish. Document your discussion as I have done for mine. But as for facts, take your objections to Herodotus, not to me. And do not impute to me an anti-Armenian agenda according to which one is seeking to undermine the immemorial claim of the Armenian nation to its own country. That is just defamatory nonsense. Over a lifetime I have defended the Armenian cause, supported Genocide recognition, and served the Armenian community in myriad ways. I was not obliged to do any of this and indeed many scholars in the field do not contribute this way to the people whose culture is the object of their scholarly endeavors. I do not expect thanks; but I will not tolerate abuse.

Another area of my interest is Armenian literature. I've published a book on Hovhannes Tlkurantsi and numerous articles on St. Grigor Narekatsi, St. Nerses Shnorhali, and other medieval writers. In the modern field I've published books on Bedros Tourian and Derenik Demirjian, and have written many articles and published translations of Siamanto, Daniel Varuzhan, Avetik Isahakyan, Gurgen Mahari, Paruyr Sevak, Zahrad, Mkrtich Hajian, and many others. I think all this is very fine work and of service to the field. Again, I've never sought thanks or recognition for any of it.

At the age of nineteen at Columbia College I began to read Charents. His "Vision of Death" and "The Cats and I" remain amongst the most powerful poems I've ever read, in any language. The translations and discussions of Charents by my friends Raffi Setian and Garig Basmadjian haunt me to this day. As I continued my work on Charents, gradually becoming acquainted with the texts saved from destruction at the time of his arrest, he became a greater and more complex figure than one could ever have imagined. He was both a revolutionary and a Christian mystic, a loving husband and father and a bisexual, a brilliant and responsible editor and a user of narcotics. He was at home in Moscow and Leningrad as in Erevan and Tiflis. A man as large and brilliant, as tragic and grief-stricken as his verses.

Though I have not followed in detail the stormy controversy that has arisen in Armenia following the translation of two of my major articles on Charents into Armenian and their publication in Inknagir, I should think it likely that much as the stress on Iran ignited outrage in connection with my work on Armenian antiquity, in the case of Charents it is the emphasis on his sexuality and his homoerotic verses in particular that displeases critics. To those who think one is distorting the picture or promoting a hidden agenda, I must again insist only that they consider the evidence: Charents' own manuscripts. I have published a number of other manuscript poems of Charents that are not in these two articles, but support the judgements made in them, in a long article intended for the Weitenberg Festschrift and printed also in my volume of opera minora, "Armenian and Iranian Studies" (Cambridge, MA, 2004). The book can be read in Erevan libraries and it is easily obtainable from Harvard University Press. In the bundle of papers hidden from the Soviet secret police during the Great Terror, Charents included a note begging the finder of his poems to publish them all, despite their content-- in this he was presumably alluding to the taboo topic of homosexuality. So I have not only followed the texts but fulfilled the dying request of their author. If you have a problem with the topic, take it up with the poet's ghost, not with me.

Some years ago I visited the Prado museum in Madrid, and ended up spending all three days of my stay in that city in the Goya rooms. One of his more haunting works illustrates the adage, "The sleep of reason creates monsters." It is a tantalizingly ambiguous warning, since it can mean either that when reason is absent the monsters rush in, or else that reason itself dreams them up. Double-edged swords cut with both edges: in the case of Armenian civil life today, Goya's adage is true either way. Communism was nothing if not coldly rational, yet its insistence upon its own logical inevitability and veracity created the monsters of ideologically-based scholarship and the violent suppression of contrary evidence and unorthodox ideas. Totalitarianism shaped the intellectual habits of the Armenian SSR and that doctrinaire approach is still present. And the other way, too: as the materialistic, reason-based, atheistic Communist system receded from the Soviet Union, in rushed religious bigotry, chauvinistic nationalism, and the other monsters, not of rationality, but of irrationality. So that if once Charents was promoted, mendaciously, as a Communist true believer and nothing else, now he has to be a heterosexual, nationalist Christian and nothing else. No man, certainly not a creative one, is one thing and nothing else, if only because we are never things to start with. We change, we argue with ourselves, we contradict, we live. As a creative artist as well as a scholar, I'm very, very observant of life as indefinable, and various, and larger than me. I have given most of my life to Armenian studies, and have been blessed with extraordinary teachers-- Nina Garsoian, Mary Boyce. But I am more than the writer of a page or the holder of a Harvard professorial chair. I'm a man with feelings and passions and sorrows, and a free citizen of the United States. If a kind of civil discourse does not enter Armenian life and that life shake itself free of the hatred and violence that have come to disfigure it, then I will walk away from it, and from you. But with volumes of Charents and Narek in my backpack.

Be well, and blessings from the holy city of Jerusalem to you all.

James Russell

Alekper Aliyev: "I defend homosexual romanticism over war romanticism"

I defend homosexual romanticism over war romanticism. It is acceptable when two men kill each other, but is it a sin when they sleep together?

Alekper Aliyev, author of Armenian-Azeri gay love story Artush and Zaur (Hurriyet)
***

P.S. An extract from the interview with Turkish daily Hurriyet:

The long-standing conflict over the Nagorno-Karabakh region serves the governments of both Armenia and Azerbaijan, Aliyev believes. "Both countries scare their citizens by inciting the war again," he said. "Both suffer from corruption and bribery, [their] societies are enslaved. Both are feudal governments. I defend homosexual romanticism over war romanticism. It is acceptable when two men kill each other, but is it a sin when they sleep together?"

Oil and gas, serum for a sick geography

Aliyev is pessimistic about the future of the Caucasus region, saying, "There is no light in the end of the tunnel." He calls the area a "sick geography," adding: "Crude oil and gas are the serum for this patient. When the serum comes to an end, it will show its true colors. The poverty behind the luxurious cars and buildings will be seen then. I want my own county’s natural resources to be exhausted at once. Otherwise, we will continue to become like the Arabs and more authoritarian. Our only escape is the closure of crude oil and gas pipelines for good."

War is the backdrop for Aliyev’s novel, which tells the story of two schoolboys. The author says he chose main characters of that age "because such sexual drives appear at puberty." He said the novel had become a hot issue in Armenia more than in Azerbaijani, especially in the Armenian parliament. Referring to an article published in an Armenian paper, Aliyev said: "The writer said there was no homosexuality in Armenia and that such perversions could be seen only in Azerbaijan. I think such statements make no sense in the 21st century."

Clean up at the Pantheon / remembering our Armenian foremothers

As part of the Women's Month in Armenia, organised by the Women's Resource Centre

20 March 2009

Meeting at 11am in front of the Komitas Pantheon, Yerevan.

Program: Cleaning the park and the cemeteries of Armenian women writers.

Poetry reading in front of Silva Kaputikyan's and Shushanik Kurghinyan's tombstones.

Flowers and candle lighting ceremony to remember our foremothers.

Azeri-Armenian gay love novel Artush and Zaur banned in Baku, bookstore shut down, meeting with readers cancelled

Yeterday Alekper Aliyev, the author of Artush and Zaur, posted about banning his book and meeting with the readers at Ali and Nino bookstore, the only bookstore which was selling the novel.

He then informed that the meeting will be held at the office of the youth movement Dalga instead.

As there have been no further info on that meeting today (instead, more alarming news from Baku, see below), I may only assume that it probably got banned too.

As the author Alekper Aliyev wrote in his blog, the ‘justification’ provided by the police was that this book is against… Azeri president (?!). Of course, the author then clarifies further that there is no mentioning or referring to Azeri president in the book whatsoever.

Куда уехать? Почему уехать? Это должны уехать превратившие нашу жизнь в сущий ад подонки. А я у себя на родине. Это моя страна, мой город. Это мой, хоть и потерявший самоуважение, народ. Я не могу его винить, хотя бы из-за того, что ровно сорок лет его унижают. Сорок лет планомерного обезличивания. Вам не кажется, что этого срока вполне достаточно, чтобы сделать народ таким, какой он есть сегодня? Но у меня в душе теплиться надежда на перемены, на светлое будущее. Я хочу перемен и я хочу стать их живым свидетелем. Нам не суждено было, но для детей то своих, мы должны оставить в наследство нормальное государство или нет? Вынужден буду уехать только в том случае, если моей семье, детям будет угрожать реальная опасность. Пока их не трогают, никуда не уеду. Надеюсь на такую подлость они не пойдут. link

Few hours ago, Nigar Kocharli, owner of the Ali and Nino bookstore chain in Baku, posted on her blog that at least 2 of the bookstore chains in Baku were shut down today. No more details are provided.

Eurasianet also reflects the news:

After only a few weeks in circulation, the bestseller Azerbaijani-Armenian gay romance novel "Artush and Zaur" has been withdrawn from Baku bookstores amid growing controversy about the work.

In an interview with the Azeri-language Radio Liberty, author Alekper Aliyev stated that Baku police had questioned him about the novel’s references to Azerbaijani President Ilham Aliyev. A presentation of the novel, scheduled for March 11, was abruptly canceled.

RFE/RL on Artush and Zaur

Artush and Zaur novel by Alekper Aliyev about a gay love story between an Armenian and Azerbaijani against the backdrop of the emerging Karabakh conflict is increasingly becoming a centre of attention of major media outlets. Today it's a turn of Radio Free Europe / Radio Liberty (RFE/RL).

Selected quotes from Controversial Azeri Novel Takes On Double Taboos below:

"I started a war against two stereotypes," Aliyev said. "See what people [in Azerbaijan] do these days: either they look for someone's Armenian origins, or they say, 'I don't like you, so you must be gay.'"

He continued: "Having a nontraditional sexual orientation is nothing to be ashamed of. There's no shame in being gay, or in being Armenian. But it is shameful to be corrupt, to be dishonest, to be treacherous. This was a message about two major stereotypes."
***
One bookseller told the Caucasus Reporting Service the novel was "selling like hotcakes." But pressure from religious customers forced one of the two Baku-based bookstores to stop selling it last week.
***
Reports of authorities using charges of homosexuality against journalists and human rights activists in Azerbaijan have surfaced in recent months.

In April, 25-year-old journalist Aqil Xalil was stabbed after doing a series of investigative reports on large property transactions in Baku. Around the same time, officials threatened Xalil that they would broadcast a video purporting to show a man confessing to having been the young journalist's male lover.

In 2005, ahead of parliamentary elections, a number of state-run media outlets carried stories insinuating that a well-liked opposition candidate, Popular Front party head Ali Kerimli, was gay.

Though the country decriminalized homosexuality in 2000, the U.S. State Department’s 2007 report on human rights practices in Muslim-majority Azerbaijan found ongoing societal prejudice against homosexuals.

What Aliyev describes as his "war on stereotypes" has attracted more notice than Azerbaijani dissident writers did during the Soviet period.
***
Aliyev himself is politically active, and tells RFE/RL he believes the unresolved Nagorno-Karabakh conflict -- a territorial disagreement going back to 1988 -- is related to a lack of democracy in both Armenia and Azerbaijan.
***
"Artush and Zaur" is Aliyev's sixth book, and the 31-year-old author and journalist says he has already started a seventh, "Bible," about the reincarnation of Jesus Christ in Azerbaijan.

Aliyev says he is in the midst of negotiations with Russian publishers for a translation of "Artush and Zaur," which he expects to be published in Russia soon.

*Full RFE/RL report

Artush and Zaur author Alekper Aliyev started blogging

Alekper Aliyev, editor-in-chief of kultura.az, the author of Artush and Zaur - gay love story between Armenian and Azerbaijani, started blogging (in Russian):

http://alekper-aliyev.livejournal.com/

Welcome to blogosphere!