Important! Armenia Ombudsman urges to use their hotline 116 to report human rights abuses, including LGBT-related

In an interview with Armenian human rights portal, Ombudsman Karen Andreasyan complained that despite local media reports there have been no calls to his hotline number to report LGBT related human rights abuses: ‘No calls - no problem’.

On one hand, it’s understandable that most cases of such abuses remain unreported due to lack of trust in Armenian legal system and fear of being outed or discriminated against while dealing with the system. On the other hand, unless people start reporting such abuses, it would be difficult to expect actions from the Ombudsman’s office. I am, however, aware that following memorandum agreement, PINK Armenia collaborates with the Ombudsman on relevant issues. In fact, PINK has its own hotline number too: 099-522533. You may call this number 24 hours a day, 7 days a week.

I would therefore urge LGBT Armenians to make a note of these numbers and use them to report human rights abuses they may encounter.

The most important numbers you need to know to report human rights violations (including anti-LGBT) in Armenia:

116   for Ombudsman’s office

099-522533   for PINK Armenia

***
HRA: Վերջերս լրատվամիջոցներով լուրեր տարածվեցին, որ միասեռականներին բերման են ենթարկել ոստիկանություն: Դուք միջամտե՞լ եք, պաշտպանե՞լ եք նրանց իրավունքները:

Ombudsman: Մենք դիմում չունենք, բողոք չունենք։ Եւ մենք մեր նախաձեռնությամբ չենք սկսելու։ 2011թ. իմ կրեդոներից մեկն էլ հետևյալն է. բոլոր այն մարդիկ ովքեր ունեն ձեռք, ոտք և ուղեղի հնարավորություն, որ կաորղ են գոնե մեկ զանգ անել 116 համարին՝ թող անեն: Իմ նախաձեռնությամբ ես օգնելու եմ երեխաներին,որոնք հնարավոր է ինֆորմացիա չունեն, շրջակա միջավայրի հարցերին եմ միջամտելու, ծերերի, անգրագետների հարցրեին, ովքեր տեղյակ չեն, ովքեր նույնիսկ հեռախոս չունեն ,որ  զանգեն։
Մեզ մոտ չկա  բյուրոկրատիա, մենք չենք ստիպում պաշտոնական գրություններ, նամակներ ուղարկել՝ ընդամենը պետք է մեկ զանգ և մենք կսկսենք ընթացք տալ որոշակի խնդիրների։ Մենք հետևում ենք մամուլին, բայց մենք միասեռականներից ոչ մի զանգ չենք ստացել, հետևաբար այդ խնդիրն ինձ համար պաշտոնապես գոյություն չունի։

(AM) Aravot daily: "Միասեռականների միջեւ էլ անկեղծ սեր կա" / “There is genuine love between gays too” (interview with openly gay Armenian guy)

I disagree with Babken on few points, especially re his proposition or theory of “types of homosexuality”. But overall, good one and worth a read. Pay attention to comments below the article.
***
Միասեռականների միջեւ էլ անկեղծ սեր կա

Երեւանաբնակ Բաբկեն Գրիգորյանը, որը 27 տարեկան է, միասեռական է, չի թաքցնում իր ոչ ավանդական կողմնորոշումը, չի ամաչում դրանից, չի վախենում ոչնչից: Նա մշտապես իր անուն-ազգանունով մեկնաբանություններ է թողնում «Առավոտի» այն նյութերի տակ, որոնք վերաբերում են ԼԳԲՏ համայնքին:

«Առավոտի» հետ ունեցած զրույցում, թե ի՞նչ խնդիրներ են ծառացած Հայաստանում ԼԳԲՏ համայնքի ներկայացուցիչների առաջ, Բաբկենը նշեց, որ ունեն շատ մեծ խնդիրներ, ինչն էլ իրենց խանգարում է պաշտպանել ԼԳԲՏ համայնքը, հետո էլ հավելեց. «Իրենք շատ թույլ են իրենց պահում, չեն համախմբվում, որպեսզի մի թիմ լինեն, վախենում են, ու դա շատ վատ է, չեն ստեղծում մի վայր, որտեղ կարելի է հավաքվել ու լինել միասին, ընկերական մթնոլորտում մտածել, թե ինչպես լավացնել այս կյանքը, ստեղծել նորմալ ԼԳԲՏ համայնք, այլ ոչ թե միայն սեքսի կլուբներ կամ այգիներ։ Պետք է համարձակ լինել ու կարողանալ պաշտպանվել, թույլ չտալ, որ ինչ-որ մեկը խանգարի առաջ տանելու նշածս աշխատանքները»։

Ունի՞ միասեռական ընկերներ, որոնց հետ առանց որեւէ կոմպլեքսի, վախի հանդիպում է հասարակական վայրերում: Եղե՞լ են դեպքեր, երբ, օրինակ, որեւէ սրճարանում կամ այլ վայրում «նկատել» են իր տարբեր լինելը եւ ուրիշ վերաբերմունքի արժանացրել հարցերին Բաբկենն այսպես պատասխանեց. «Այո, շատ միասեռական ընկերներ ունեմ… շատ է պատահել, երբ նկատել են մեր ոչ ավանդական կողմնորոշումը, բայց, բարեբախտաբար, ագրեսիվ վերաբերմունքի չենք արժանացել, իսկ եթե այդպիսի բան լինի՝ հաստատ կդիմեմ օրենքի՝ պաշտպանվելու համար, եւ եթե հրաժարվեն պաշտպանել՝ կդիմեմ Հայաստանում արտասահմանյան կազմակերպությունների»։

Հայաստանում հաճախ միասեռականությունը իբրեւ հիվանդություն է ընկալվում կամ ոչ ճիշտ դաստիարակության արդյունք, նույնիսկ ոստիկանները չեն հանդուրժում միասեռականներին, եւ եթե անգամ որեւէ մեկը ոստիկանի աչքի առաջ նեղացնի որեւէ միասեռականի եւ ուժ գործադրի նրա հանդեպ, ոստիկանները հաստատ միասեռականին բաժին կտանեն: Մեր այս դիտարկմանն էլ զրուցակիցս այսպես արձագանքեց. «Մարդը հիվանդ չի ծնվում, չհաշված այն հիվանդությունները, որոնք ապացուցված են բժշկության կողմից, օրինակ՝ հաշմանդամությունը, կուրությունը, համր լինելը եւ այլն։ Իսկ միասեռականությունը լինում է երկու տեսակի, ի ծնե եւ ձեռքբերովի։ Ի ծնե միասեռական լինելը այն է, երբ, օրինակ, տղան հասունության շրջանում սեռական հարաբերությունների կարիք է զգում ու հասկանում, բացահայտում է, որ իրեն դուր է գալիս ոչ թե աղջիկը, այլ տղան։ Իսկ ձեռքբերովին այն է, երբ տղան մշտապես սեռական հարաբերություններ է ունենում աղջկա հետ, բայց մեկ էլ մի օր, ասենք՝ 24 տարեկանում ուզում է սեռական հարաբերություն ունենալ տղայի հետ, փորձում է ու հասկանում, որ իրեն ավելի շատ դուր է գալիս տղան, այսինքն՝ ձեռք է բերում համասեռամոլություն։ Իսկ միասեռականությունը հիվանդություն որակելու հետ կապված էլ ասեմ, որ դա սուտ է եւ սխալ»։

Մեր զրուցակիցը նշեց, որ ոչ հայաստանցի միասեռական ընկերներ էլ ունի՝ ռուսաստանցիներ ու ամերիկահայեր։ Իսկ ի՞նչ տարբերություններ է նկատել նրանց ու հայաստանցիների միջեւ. «Ռուսաստանցի տղաները հայաստանցիներից շատ են տարբերվում, նախեւառաջ կոմպլեքսներ չունեն, ավելի բաց են, ազատ։ Իրենք իրենց կյանքի տերն են, իսկ հայ տղաների մեջ կոմպլեքսներ կան, վախենում են պաշտպանվել… ասում են՝ բա մամաս ի՞նչ կասի, ախպերս ի՞նչ կասի, բա ընկերներս։ Բայց սիրող մարդը եւ իրեն կսիրի, եւ կհարգի մյուսի անձնական կյանքը։ Արտասահմանում տղան, որը ավանդական կողմնորոշում ունի, երբեք չի ասի՝ ո՞վ է էս պեդիկը, գոմիկը, այնտեղ հարգում են միմյանց, եւ միասեռականների իրավունքները պաշտպանված են։ Վերջերս մի ֆիլմ դիտեցի, շատ էի զարմացել. սյուժեն հետեւյալն էր. մի տղա հանդիպում է մեկ այլ երիտասարդի, սիրահարվում է նրան, բայց անպատասխան։ Նրանք պարբերաբար հանդիպում են, միասին ժամանակ անցկացնում, մի օր էլ այնպես է ստացվում, որ տղաները սեռական հարաբերություն են ունենում ու դրանից հետո այն մեկը, որը չէր սիրում իրեն սիրահարվածին՝ եւս սիրահարվում է: Ու զուգընկերոջն ասում է՝ «քո սիրտը ինձ դուր եկավ, որը շատ ընկերական ու եղբայրական է, իմ սիրտը ուզեց լցվի հենց այդ սրտով…»: Գիտե՞ք այդ ֆիլմն ինչ է ուզում ասել՝ այն, որ տղաների սեր եւս գոյություն ունի»։

Իրեն եվրոպացի համարող հայ հանրույթին էլ Բաբկենը մաղթեց, որ միշտ լինի սեր, մեկը մյուսի հանդեպ հարգանք, ագրեսիա չցուցաբերվի, ու ոչ մեկը չփորձի մյուսին կառավարել։

ԵՎԱ ՀԱԿՈԲՅԱՆ

«Առավոտ» օրաթերթ

(AM) MaxLiberty youth radio programme (RFE/RL) on gay Armenians (interview, survey): «Առաջինը չեմ, վերջինը չեմ, միակը չեմ»

Below is an extract of the programme (AM) aired on a youth programme of Radio Liberty (RFE/RL) in Armenia - MaxLiberty (21 January 2012). Read more and listen to the programme following this link.

***

«Առաջինը չեմ, վերջինը չեմ, միակը չեմ»

Այն, որ ինքը նույնասեռական է, Սեւակը գիտակցել է 15-16 տարեկանում: Խոստովանում է, որ բավականին դժվար գործընթաց էր, քանի որ գիտեր հասարակության բացասական կարծիքը այդ երեւույթի վերաբերյալ:

Ինքն իր հետ հաշտվելու եւ իր տեսակն ընդունելու գործընթացը 19 տարեկանում էր: Նրան օգնեց հիմնականում տեղեկատվությունը սեռական փոքրամասնություն կազմող անձանց վերաբերյալ:

«Շատ տեղեկատվություն ստացա ինտերնետի միջոցով եւ հասկացա, որ առաջինը չեմ, վերջինը չեմ, միակը չեմ եւ պարտադիր չէ, որ այն որպես բացասական երեւույթ դիտարկվի», - «Մաքսլիբերթի»-ի հետ զրույցում ասաց Սեւակը:

Մինչեւ ինքն իր հետ հաշտվելը, պայքարել է իր դեմ՝ բոլորի նման լինելու համար. - «Վերջերս կարդում էի 17 տարեկանում իմ արած գրառումները, որտեղ նույնասեռականությունը դիտարկում էի որպես բացասական երեւույթ»:

Նա այժմ 22 տարեկան է, իր հետ արդեն հաշտվել է, խնդիրն այժմ հասարակության հետ հաշտվելու եւ դրա վերաբերմունքի մեջ է:

«Քույրս, եղբայրս հաշտվել են եւ ոչ մի աղմուկ կամ վեճ չի եղել այդ պատճառով: Մայրս իմ ճանաչած ամենաանհանդուրժող մարդկանցից է, ով ասում էր, որ նման կողմնորոշում ունեցող մարդկանց պետք է վառել: Նա 100 տոկոսվ դեռ չի հաշտվել իմ կողմնորոշման հետ եւ դեռ հույս ունի, որ մի օր կամուսնանամ մի աղջկա հետ: Հայրս դեռ չգիտի», - ասաց Սեւակը:

Ինքը երեւույթը հետազոտել է, եւ դրան վերաբերում է որպես մարդու սեռականության բնական բազմազանություն: [...]

*source: MaxLiberty (RFE/RL)

Disgrace: Armenian LGBT group WFCE awards "woman of the year" to a homophobic head of local radio station

I intended first to write a post re neo-nazi Mek Azg and Public TV thing but priorities have changed. Instead, I should focus on disgrace of the moment when one LGBT group in Armenia - WFCE ('We For Civil Equality'), awarded "woman of the year" to a homophobe head of Radio Van. Just to make a 'anti-move' against 'rival' group & people. Yes, a disgrace.

I wonder who is next on their list? Perhaps, another comparable "intelligent" homophobe ('environmental expert') Karine Danielyan who in line with what Shushanik (head of radio Van) posted claims that gays are threat to a national security and recently came up with even more ridiculousness claiming that people became "abnormal", i.e. homosexuals, because of what they eat. And then, one by one WFCE could award all the "intelligent" homophobes first, and when their list gets exhausted there is always a neo-nazi Mek Azg to praise for. Just because your 'rivals' were against them. Childish and contra productive tactics, incompatible with the notion of "civil equality".

ILGA-Europe that is vocal in protesting homophobia and their supporters in Armenia and elsewhere should investigate such a shameful behaviour of their member organisation. Sponsors of this Armenian group should take a note.

I know, there are some good passionate people working in WFCE but as an organisation they've lost all the credibility and respect they may have had.

Former British Ambassador in Armenia Charles Lonsdale: ‘Limited progress in reporting of gay issues, still long way to go to overcome prejudices’

On his farewell blog post, former British Ambassador in Armenia Charles Lonsdale says:

“[...] There’s also been some progress on gender issues and it’s possible now to hope for some progress on the question of domestic violence in a way I didn’t think possible when I first arrived.  There’s even been some limited progress in reporting of lesbian and gay issues, though there’s still a long way to go to overcome some deep-rooted prejudices.”

More on Unzipped: British ambassador in Armenia says ‘good-bye’. “Love embassy” stays

*picture - via British Embassy Yerevan FB page

Ken Davitian in support of No H8 campaign

Respects!

The NOH8 Campaign is a charitable organisation whose mission is to promote marriage, gender and human equality through education, advocacy, social media, and visual protest. More about the campaign...

More about Borat's actor Ken Davitian - here.

*source of picture (thanks to Lena for the link)

Groundbreaking documentary in making: MY CHILD - parents of LGBT individuals in Turkey speak out!

“They are changing what it means to be parents in Turkey”.



*source

MY CHILD is an independent feature documentary-in-production where parents of LGBT (lesbian, gay, bisexual, transgender) individuals in Turkey intimately share their experiences with the viewer, as they redefine what it means to be parents, family, and activists in a conservative, homophobic, and transphobic society.

LGBTs in Turkey
'I believe homosexuality is a biological disorder, a disease. It needs to be treated.'
Public statement by Selma Aliye Kavaf, the Turkish State Minister Responsible for Women and Family (March 2010)

In Turkey, every day, LGBT individuals are subjected to various forms of discrimination and violence, some unfortunately resulting in loss of life. Such violence cannot solely be explained by conservatism and various phobias. The discriminatory laws, police violence, banning of LGBT associations, and censoring of web sites with LGBT content are only a few examples of the systematic government policies and ongoing human rights violations.

Redefining what a family is… LISTAG
In this atmosphere, to fight against this mentality and its practices, a few parents of LGBT individuals got together in 2008 and established LISTAG (Families of LGBT in Istanbul) as a solidarity and support group for friends, families, and especially parents of LGBT individuals.

Acting in solidarity with LGBT organizations, LISTAG has intervened in the current political sphere, by releasing public statements and engaging with politicians. It has actively been working against homophobia, transphobia, discrimination, and hate crimes, being a source of inspiration and strength for LGBT individuals, by reminding them that it is not impossible to come out to their families.

About the Film
In the documentary, MY CHILD, these courageous and inspiring group of mothers and fathers tell their personal stories of the birth of their child, of how they found out about their child’s sexual orientation, of how they learn to accept and embrace… When they talk about how they experienced the coming out of their children, they refer to it as the ‘death of a child and birth of a new one’. They say this extremely traumatic experience has also led to their own rebirth, as they have been questioning what it means to be an individual, to be true to oneself, and to be a parent.

Apart from their personal stories as parents, the film also tells their stories as the LISTAG parents, as activists, of how and why they came together, how they work together and support other families, how they try to reach more parents, about their activism for visibility, acceptance, and equal rights.

For more information about the film, see their website: www.listagfilm.com

To support this worthwhile cause, please follow this link.

Says production team: “[...] Until now LISTAG parents have been using pseudonyms. The press releases, interviews were all given under different names and without photographs. Now they believe that it is time for them to come out publicly, even more forcefully, using their own identities.

Because of all these reasons, realizing this film and bringing it to the screen is very urgent. That is why we have given ourselves such a short time to complete this documentary. We have started this project in June 2011 and aim to finish it by May 2012.”

“[...] In case we succeed to collect more funds than we need for our budget, the extra funds will be donated to LISTAG, the parents’ organization.

In addition to helping us to realize our dream, with your donation, you will be contributing to the struggle for LGBT rights in Turkey. We hope to show our appreciation and gratitude by providing a series of incentives.”

Centaur, Canary Wharf, London

Absolutely amazing sculpture of Centaur by Igor Mitoraj. I was mesmerised by it when spotted in Canary Wharf, London.

Introducing bigot - Gevorg Altunyan of Armenia Public TV

Homophobia Hall of Shame has a new ‘resident’: Gevorg Altunyan, deputy head of news and analytical programs at Public TV in Armenia ում “առողջ բանականության սահմաններում ընկալելն անհնար է” (using his own words).

You know that things didn't change that much in Armenia when apart from handful of protests/comments on Facebook there have been no complaints sent to Public TV in Armenia after homophobic and transphobic outbursts by 'star commentator' Gevorg Altunyan in his Tesankyun TV programme. He didn't apologise and he still works in Public TV as a “Deputy Head of news and analytical programs”.



Disgraceful.

I devote him this song: You Think You're A Man.

Article in Aravot daily (AM): «Քարերով, թրերով կգան գեյ-շքերթի»

Despite all seemingly positive changes and signed documents, the situation with LGBT rights has not moved that far in Armenia. Not that it's news, but below is just another indication of the reality that many face in Armenia.

*via Aravot daily

ԼԳԲՏ համայնքի ներկայացուցիչները իրենց նվաստացած են զգում Հայաստանում

2009 թվականին ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի հերթական նստաշրջանի ժամանակ 64 երկրների թվում Հայաստանը եւս ստորագրեց մի հայտարարության տակ, ըստ որի՝ մեր երկիրն այլեւս պարտավորվում է բացառել սեռական փոքրամասնությունների (լեսբիների, գեյերի, բիսեքսուալների, տրանսվեստիտների՝ ԼԳԲՏ-ների) հանդեպ ցանկացած բռնություն: Սակայն փաստաթուղթը այս տարիների ընթացքում չօգնեց ԼԳԲՏ համայնքի ներկայացուցիչներին՝ պաշտպանելու պարբերաբար ոտնահարվող իրենց իրավունքները:

Հայաստանում ԼԳԲՏ համայնքի ներկայացուցիչները շարունակում են որպես «տեսակ» ծպտված ապրել:

Ոտնահարվող իրավունքների, իրենց հանդեպ ցուցաբերված անհանդուրժողականության մասին վկայում են 27-ամյա Աշոտն ու 21-ամյա Յաշան :

Ըստ Յաշայի, «ոչ մի հայ կամ ինչպես ընդունված է ասել՝ «շրջապատի տղա» չի հանդուրժում միասեռականներին: Եթե հանկարծ իմանան, որ, օրինակ, իրենց հարեւան շենքի Ալիկը գեյ է, դա կդառնա ամբողջ թաղամասի քննարկման թեման. կսկսեն տղերքով հավաքվել ու պլաններ գծել, թե ոնց Ալիկին բռնեն-ծեծեն: Մի քանի տարի առաջ գնացել էի Բուժական՝ ամառանոցում հանգստանալու: Հարեւանները նկատել էին, որ ես միայն տղա հյուրեր եմ ունենում, դրա համար էլ սկսել էին հետեւել իմ ամեն քայլին: Մի օր էլ, երբ ընկերոջս հետ լողավազանում էինք, նկատեցինք, որ լողավազանին կպած պարսպի հետեւի կողմից մեծ-մեծ քարեր են թափվում մեզ վրա՝ հարեւաններն էին…»:

Աշոտի փոխանցմամբ, ինքն էլ է անհանդուրժողականության դրսեւորումների բախվել՝ դեռեւս բանակում ծառայելու տարիներից: «Ինձ անընդհատ նվաստացնում էին, անգամ բռնաբարության փորձեր եղան, իսկ ես չէի կարող բողոքել, որովհետեւ հենց հրամանատարն էր կարգադրել ինձ ճնշել: Ծառայությունից հետո ընդունվեցի բուհ, իմ անձի հանդեպ ճնշումները շարունակվեցին եւս հինգ տարի: Ավարտելուց հետո անցա աշխատանքի, այնտեղ էլ իմ՝ ոչ ավանդական կողմնորոշման համար անվտանգության աշխատողների կողմից ծեծվեցի»,- հիշում է Աշոտը:

Հայաստանում ո՞ր ոլորտում են ԼԳԲՏ ներկայացուցիչները ավելի շատ: Յաշան նշում է, որ հիմնականում գեղեցկության սրահներում են, բարերում, ռեստորաններում. «Սակայն դա չի նշանակում, թե մերոնք կրթություն չունեն: Այն մարդիկ, որոնց մենք ճանաչում ենք, բոլորն էլ բարձրագույն կրթությամբ, զարգացած անհատներ են: Մեր շրջապատում բժիշկներ կան, որոնք հրավիրվում են արտասահման՝ վիրահատություններ կատարելու, իսկ Հայաստանում նրանց կոլեգաները լուրեր են տարածում, թե այդ գոմիկներին մարդու կյանք մի՛ վստահեք: Մեկը լինի, նման կերպ մտածողներին բուժի»:

Տարածաշրջանի երկրներից որտե՞ղ են ավելի ազատ եւ պաշտպանված ԼԳԲՏ համայնքի ներկայացուցիչները: Մեր այս հարցի առնչությամբ տղաները նշեցին, որ ԼԳԲՏ ներկայացուցիչների վրա ճնշումներ բոլոր տեղերում էլ լինում են, բայց ամենատխուր վիճակը Հայաստանում է: Նրանց համոզմամբ, Վրաստանում պատկերն ավելի բարվոք է՝ սեփական փորձով են համոզվել, Վրաստանում աշխատելով, ապրելով:

Դիտարկմանը, թե Հայաստանում ԼԳԲՏ համայնքը ներկայացնող կազմակերպություններից մեկն ամեն տարի հանդուրժողականության մրցանակ է հանձնում լրագրողներին, դա չի՞ նշանակում, որ արդեն կարծրատիպեր են փշրվել, քանի որ նմանատիպ կազմակերպությունները ավանդաբար պնդում են, որ ԶԼՄ-ները հոմոֆոբիա են տարածում, Աշոտը պատասխանեց. «Չեմ կարծում, թե կարծրատիպեր են փշրվել, իսկ այդ մրցանակը տալու փաստը ուղղակի հարմար առիթ է՝ մեր մասին եւս մեկ անգամ բարձրաձայնելու համար: Համաձայն եմ, լրագրողներն էլ իրենց մեղքի բաժինն ունեն, որ ոչ ավանդական սեռական կողմնորոշում ունեցողներին համարում են հիվանդներ, շեղվածներ»:

Իսկ թե ինչպես կընդունվի, օրինակ, գեյ-շքերթի անցկացումը Հայաստանում, Աշոտը համոզված է, որ հայաստանյան գեյ-շքերթների մասին խոսք լինել չի կարող. «Բացառվում է: Եթե հիմա նույնիսկ փողոցով ազատ չենք կարող քայլել, ոստիկաններն անընդհատ հետապնդում են մեզ, էլ ի՞նչ շքերթի մասին է խոսքը: Եթե այդ թեմայով անգամ խոսակցություն լինի, մեզ տեռորի կենթարկեն: Նախկին ոստիկանապետն ինքն էր ասել, որ մեզ պիտի վառեն-վերացնեն, բա որ գեյ-շքե՞րթ կազմակերպենք՝ ինչ կանեն»: Շարունակելով ընկերոջը՝ Յաշան ավելացրեց, որ Հայաստանը այս առումով շատ հետամնաց է. «Եթե հանկարծ մարդիկ լսեն, որ գեյ-շքերթ է անցկացվելու, Հայաստանի բոլոր ընդդիմադիր ու դիմադիր ուժերը կմիավորվեն ու քարերով, թրերով-սրերով կգան այդ շքերթին»:

ԵՎԱ ՀԱԿՈԲՅԱՆ
«Առավոտ» օրաթերթ

“Swimming to Chicago” - New novel by David-Matthew Barnes featuring gay Armenian teen

SWIMMING TO CHICAGO tells the story of a young gay Armenian-American teen growing up in a small Southern town.

It has been recognized by the American Library Association for their annual list of Rainbow Books - outstanding novels for LGBTQ children and teens.

Swimming to Chicago
A Young Adult Novel by David-Matthew Barnes

Reeling from his mother's suicide, seventeen-year-old Alex Bainbridge retreats from the world around him, often finding solace on a secluded island behind his house. As an Armenian-American living in a small Southern town, Alex struggles to fit in. His close friendship with the outspoken Jillian Dambro is his only saving grace, until he meets and falls in love with Robby LaMont - an introverted new student at school. As the year unfolds and the lives of the adults around them unravel, the three teens form an unbreakable bond, vowing to do anything to stay together - even if it means leaving everything behind.
(Amazon)

When I received the info on this book, I became curious to find out: Why did the author choose for his main character to be Armenian-American? Any specific reasons for that?

I asked these questions directly to David-Matthew Barnes. He explained to Unzipped: Gay Armenia his motivation to make the main character of Swimming to Chicago an Armenian-American teen:

“When I started writing SWIMMING TO CHICAGO, I knew I wanted to explore a culture and society that had not been given the attention and focus it deserved, especially where teenagers are concerned.

I considered making the character of Alex an Iranian-American teen, mostly due to my emotional response to the execution of Ayaz Marhoni and Mahmoud Asgari.  But, I felt their story was told beautifully by Jay Paul Deratany in his stage play HARAM IRAN.

I continued researching and soon discovered articles about gay rights (or the lack of) in Armenia. The more I read, the more I became certain that Alex needed to be Armenian-American. Most importantly, because - to my knowledge - a young adult novel written by an American author has never featured a gay Armenian teen character as its protagonist. I hope that not only Armenian-American teens will identify with Alex, but also other young people from conservative cultures would as well.

While working on the novel, I found and read an article. This motivated and inspired me to write Alex's story. I knew it was one that needed to be told.”
***


Selected for 'Best of the Books' by The Washington Blade!

"I love books that can destroy their own labels...Davud-Matthew Barnes' marvelous Swimming to Chicago will doubtless be put on the YA shelf...a well-told tale...that will engross readers of all ages...riveting..."
Jerry Wheeler, Out in Print

"I found myself unable to put it down..."
Sara Power, Books Your Kids Will Love

"A beautiful love story told from a host of different perspectives which allows us to truly appreciate the interconnectivity of our world."
Carsen Taite, Author of Nothing but the Truth and Do Not Disturb

"With what has been happening with our gay youth, David-Matthew Barnes gives us a book that is so important...It is not often that I come upon a book that pulls me in so completely...it could be a combination of wonderfully drawn characters, a terrific plot and great writing. Barnes gives us three terrific characters in Alex, Robby and Jillian...I found myself cheering our heroes on and wanting to take them by the hands and lead them through."
Amos Lassen, Reviews by Amos Lassen

"Is there a way to give a book six stars? Because this book is definitely 5-plus...David-Matthew Barnes writes beautifully, his characters are vivid and his plot is a winding road of twists and turns...I cared so much about the characters, I couldn't stop reading...This is a lovely, lovely read..."
D. Jackson Leigh, author of Call Me Softly and Long Shot

"The author’s knack for dialogue is indicative of his experience as a playwright. Conversations are honest, gritty, and profound, and most importantly, germane to the story and its outcome."
Christopher Verleger, EDGE

"This was a heartbreaking story...I enjoyed the book. It made me think once again about how we need to fight for acceptance...this book highlighted the need to stop bullying and the fears gay high school students have when deciding whether or not to reveal their sexuality."
Lilly Road

"Like many teenagers, Alex just wants to belong and to be truly liked...Swimming to Chicago provides twists, shock and escape..."
Amy Steele, Entertainment Realm

WOW factor: Diaspora Armenian making gay-themed Turkish film, receiving prize for it in Turkey

I asked award winning cinematographer Norayr Kasper to comment on the uniqueness of the combination of Diaspora Armenian making Turkish film on a gay-themed subject and winning the prize for it in Turkey.

Says Norayr Kasper: “Naturally, there are connotations regarding the reality of me working there; this is a complex question to discuss. Ultimately, this award is about my work as a cinematographer, not as an Armenian. And above all else, this is about artists coming together to work on an important human rights issue, freedom of expression, and making a difference through our collaboration, which transcends borders and identity.”

Zenne Dancer has been inspired by the true story of Ahmet Yildiz, who was murdered for being gay at the age 26 by his own father in 2008.



Below are extract from articles and press releases re Zenne Dancer.

[Official website Facebook page]
***
The Hollywood Reporter

Gay-themed 'Zenne Dancer' Wins Awards at Antalya Film Fest
The drama, from directors M.Caner Alper and Mehmet Binay, deals with homosexuals in the Turkish military.

ANTALYA – The 48th edition of the International Antalya Golden Orange Film Festival ended this weekend with a surprising four awards for M.Caner Alper and Mehmet Binay’s Zenne Dancer, a first-time feature that deals with homosexuals in and outside the Turkish military. While the film was almost universally dismissed by international critics and festival guests, its hot-button topic led to a 10-minute standing ovation at its premiere screening and an all-female jury honoring it as Best First Film, along with awards for Best Cinematography (Norayr Casper), Best Supporting Actor (Erkan Avci) and Best Supporting Actress (Tilbe Saran). [...]
***
Hurriyet

'Zenne Dancer' stirs controversy on taboo subject

The award-winning Turkish feature “Zenne” (Zenne Dancer) will hit screens in mid-January. For the handful of people that have seen advanced screenings of the movie, however, it is already promising to be yet another litmus test of mainstream Turkish attitudes toward a prominent taboo: homosexuality.

The film’s controversial nature arises from its blunt tackling of homosexuality in its relation to traditions, family, state and the military. Co-directed by M. Caner Alper and Mehmet Binay, the film won five Golden Oranges at the recent Golden Orange Film Festival, Turkey’s most prestigious film event. “Zenne” took home the Best Film Award, the Turkish Cinema Critics Guild’s Best Debut Feature Award, as well as honors for cinematography and best supporting actor and actress.

“Zenne” is based on the true story of Ahmet Yıldız, a young gay man who was allegedly gunned down by his father in July 2008 after coming out. Ahmet’s father has yet to be tried for the alleged murder. [...]

***
Press release via Hetq Online:

Zenne Dancer, a groundbreaking Turkish indie feature film, won five awards at the largest film festival in Turkey. Norayr Kasper, a Canadian cinematographer of Armenian descent, was awarded Best Cinematography. The film also received the Best Film Award by the Turkish Cinema Critics Guild, Best First Film, Best Supporting Actress, and Best Supporting Actor.

Zenne Dancer sets Ahmet Yildiz’s tragedy against a backdrop of rigid patriarchy and the clash between traditional values and urban modernity. It is the first Turkish feature film to expose the degrading treatment of homosexuals in the Turkish military.  Ahmet Yildiz was 26 when he was gunned down outside his home. Ahmet’s father, who is being tried in absentia for allegedly murdering his son, has been evading justice for the past three years.

“I am honored to receive this recognition of my work by the Golden Orange jury,” says Norayr Kasper, who is the cinematographer of over 30 films, including Atom Egoyan’s CALENDAR. “Mehmet and Caner involved me from the beginning stages of this project and invited me to contribute with a specific style toward constructing a distinct visual narrative,” continues Kasper, “their sensibilities, dedication to excellence, and attention to detail greatly impressed me. I was also drawn to the subject matter, and its relevance in raising awareness of this important issue.”

Kasper and Binay met in 2008 at the Golden Apricot Film Festival in Armenia. Binay’s documentary film “Whispering Memories,” which tells the story of converted Armenians as a result of the Armenian Genocide, was screened at the 5th Annual Golden Apricot Film Festival.

The awards ceremony was broadcasted nationwide and in Europe on NTV News Channel. Among online comments, award-winning novelist Elif Safak wrote about Zenne Dancer, “a groundbreaking, captivating Turkish movie that’ll speak to our consciousness.”
It is worth noting that Harutyun Khachatryan’s documentary “Border” won Best Film at the Golden Orange Film Festival in 2009.

Co-director Mehmet Binay accepted the award on Mr. Kasper’s behalf and thanked him for “painting this film as a tableau.”

The Golden Apricot Yerevan International Film Festival congratulates Norayr Kasper for his award.

National postal service operator in Armenia HayPost issued special edition of stamps to mark World AIDS Day

*source of picture: Lragir.am (Thanks to Mamikon for the link.)
**Haypost announcement (in English)

Queering Yerevan: the book

After successful fund raising efforts, Queering Yerevan published their book: "Queered: What's To Be Done with Xcentric Art" (no question mark)

Publication Date: November 21, 2011.
Description: A catalogue of art works and texts that have shaped the Queering Yerevan movement. It includes documentation from various exhibitions and art happenings, photography, critical texts, excerpts from experimental writing, fragments from the QY blog, and email correspondence from 2007-2011.
Languages: Armenian and English.
Contributors: Artists, writers, cultural critics, and activists who have worked or associated in some capacity with the QY collective.
Publisher: Tigran Mets Press.

You may read review of the book on IANYAN.

Congrats!!

Ridiculous being of Iranian regime: latest targets - football and male haircut

*Mohammad Nosrati (via Daily Mail)

*Sheys Rezaei (via Daily Mail)

This pair of Iranian footballers got suspended for lengthy periods and fined heavily for ‘immoral’ goal celebration. There were even suggestions that they may face lashes.

Two leading Iranian football players face floggings for celebrating goals in a manner the regime deems immoral.

Mohammed Nosrati appeared to place his hand on the buttocks of Sheys Rezaei as members of the Persepolis team, based in Tehran, jumped on each other to celebrate the winning goal in their 3-2 victory over rivals Damash last Saturday. Earlier in the game, which was watched by millions of Iranians on live television, Rezaei appeared to touch the bottom of another teammate, Alireza Noormohammadi, though he insists he was just trying to tickle him.

The Iranian football federation swiftly suspended both players and fined them nearly $40,000 (£25,000) each. But a Tehran judge, Valiallah Hosseini, has now suggested that they should be imprisoned and lashed as well.

“The two players should definitely be charged and sentenced according to Islamic punishment to two months prison and 74 lashes,” he said. Describing their behaviour as a “breach of public chastity”, he continued: “Even if a husband and wife conduct themselves inappropriately in public they are punishable (but) the two players have behaved like this in front of thousands in the stadium and television cameras.” [...] (The Times)

As per latest news, at least one of the players is reportedly seeking his career abroad.

While Nosrati is still under contract with Persepolis, Rezaei was released by the club. The former Persepolis captain, who had repeatedly violated the disciplinary code of the club in the past, reportedly is seeking his luck abroad now.

I’d say, ban football altogether. It’s sooo homoerotic.

But there is more to ridiculous being of Iranian regime.

Recent reports by Amnesty brought to our attention the issue of ‘legal male haircuts’. Apparently, there are only limited number of male haircuts that are ‘approved by state’ in Iran.

The Iranian government dictates which haircuts are acceptable for its citizens. This week's clip from Amnesty TV looks at which styles are approved by the state. The Simon Cowell, the lesser Simon Cowell and the Elvis are pretty safe. But don't even think of trying a mullet or ponytail. (watch the video on The Guardian)

A1+: "Your Topic" - HIV/AIDS

Pretty good programme (AM) on Armenian online TV station A1+, with a focus on HIV/AIDS from all the right angles, and with knowledgable guests who speak the type language that should be example to others.

It's time. Best gay marriage themed video I've seen to date

I know, this video is now all over the web, shared, re-blogged thousands of times. But it is so good, that I have to post it on my blog too. This is perhaps the best gay marriage-themed video I have seen to date. No sensationalism. Shows exactly what it is.



*video is made by Get Up marriage equality campaign in Australia: 
Remove discrimination from your heart. Remove it from law.

Raffi Boghossian “breaks free” in Bulgarian X factor, in drag, à la Queen

18 yrs old Raffi Boghossian of Armenian origin is from second-largest city in Bulgaria - Burgas. He is not a professional musician, but he is very charming, entertaining and talented guy. He dreams of singing in Wembley and wants to study business management or marketing in England.

"My biggest dream is to sing in front of thousands of people in a huge stadium like Wembley. I want to be one of the world's great artists," said Raffi, who is still a student.

He revealed that he wants to continue his education outside Bulgaria. Particularly, he wants to study business management or marketing in England.

Hilarious performance.



Here is Raffi’s fan page on Facebook, and personal FB page.

Must watch: Russian TV programme makes mockery of proposed anti-gay "propaganda" law in St Petersburg

If you know Russian, this programme is an absolute MUST WATCH. It was aired today by NTV Russian TV channel re proposed anti-gay "propaganda" law in St Petersburg.

It's a rare delight. Watch it from the very beginning till the very end. You will not regret it.

It's a must watch in Russia, in Armenia, and in post-Soviet states.

Greek Ukrainian Andreas sings: Make Love, à la Kazaky, and fights animal cruelty

According to the bio posted on his website and YouTube channel, Andreas was born and grew up in Greece. Contrary to his father desires (to see his son becoming a financier), he instead chose modelling and show business. He then left Greece and came to Ukraine, first as a tourist and then, in his own words, fell in love with the country and decided to stay there.

However, Ukraine is not terra incognita for Andreas. Born in Greek repatriated family, Andreas speaks Russian very well and with no accent, thanks to his living and studying in Moscow. Moreover, Andreas can be called an international project. He can sing very well in Russian, as well as in Greek, keeping the same temperament. [...] 

In his spare time, he is seriously interested in nature and animals protection.
‘It’s not enough just to feel sorry about cruel behavior and killing animals, - Andreas says, - we should do something! I’m going to organize some events for it. For example, I plan to make people stop wearing fur clothes. It’s time to pay high attention to the cruel behavior toward pet animals as well…Until we learn to treat animals well we won’t treat people well either…’

Sexy video à la Kazaky with important messages against animal cruelty and for love. Simple as this: Make Love.



The uncensored version can be accessed here with disturbing scenes of animal cruelty.

*Thanks to Nelly for the link.